artritris

¿E se Mugardos e Ares se fusionasen?

2012-01-25T08:00:00.000+01:00

Co debate sobre a fusión de municipios in crescendo resulta acaído botar contas unha vez máis de cal sería a composición dun hipotético Pleno da Corporación do Concello de Bezoucos, formado polos dous concellos que ocupan a súa península. E pouco tería variado extrapolando os datos saídos das mesas do 22-M-2011: a folgada victoria socialista en Ares mantería ao PSOE como primeira forza política malia o derrubamento mugardés; o PP tamén repetiría representación (agora cun peso máis equitativo entre as dúas formacións locais); o BNG sofriría a perda dun concelleiro a causa da perda de apoios en Mugardos; e EU-IU, malia non presentar candidatura nas mesas de Ares, viría reflectido o seu crecemendo do 70% en Mugardos coa obtención dun segundo representante no Pleno. Con isto, as matemáticas permitirían un bipartito "de esquerdas" entre PSOE e BNG (10 de 17 concelleiros) comandado polo actual Alcalde de Ares, ou unha fronte de esquerdas PSOE-BNG-EU (12 de 17) mantendo ao PP lonxe das opcións de obter alcaldía.

Ora ben, ¿e se fosen os tres concellos do sur da ría quenes realizasen a fusión para optimizar recursos? A poboación, que xa superaría os 20.000 habitantes, establecería en 21 os escanos do Pleno da Corporación. Fene (17), Ares (13) e Mugardos (13) suman agora 43 concelleiros. O resultado de extrapolar os datos das últimas municipais sería o seguinte:

O Partido Popular sería, agora si, a forza máis votada. Tería gañado 2 dos 4 edís máis con diferencia á fusión Ares-Mugardos. Os outros dous repartiríanse entre PSOE, que igualaría en asentos co PP, e o BNG. EU conseguría manter a representación plenaria, ainda que agora porcentualmente menos significativa, grazas á suma de votos de Mugardos e Fene.

Do polbo de Mugardos

2011-12-13T08:00:00.000+01:00

Hai quen pelexa por defender que a mellor tortilla do mundo é a da súa nai. Nós témolo máis claro: o mellor polbo, o noso.

Para os impacientes, a partires do minuto 37.

Particularidades do mercado laboral mugardés

2011-12-07T18:55:00.001+01:00

Xuntémo-los datos do paro rexistrado por sector de actividade cos de afiliacións á Seguridade Social en alta laboral segundo o sector de actividade. Empreguemos unha mostra porcentual (100 persoas) e comparemos os datos de Mugardos cos dos concellos do contorno (nomeadamente a ría de Ferrol máis Cabanas e Pontedeume). Velaquí algunhas plusmarcas mugardesas:

Somos o concello con máis poboación rexistrada no sector da Agricultura e Pesca (5,3%). Máis do dobre do conxunto (2,1%).
Somos, tamén, o concello con máis poboación en paro dos sectores da Industria (4,3%) e a Construcción (4,4%).
O sector Servizos ocupa en Mugardos ao 47,3% da poboación (Pontedeume ou Ferrol superan o 55% e a media sitúase no 53,4%). Neste sector rexístrase un 58,2% do mercado, moi por debaixo do 66,4% de promedio, ou do 63,1% de Ares.
Canto á poboación pertencente ao sector da Construcción, as cifras mugardesas tamén son notables: 14,8% de rexistros, só por debaixo de Cabanas (15,3%). A media na áreas sitúase no 10,7%.

Os datos, de outubro do 2011, debuxan un perfil laboral moito menos industrial do que se podería percibir e con moito menos peso do sector servizos (onde se encadra o Turismo, ese Santo Grial da economía mugardesa) do que calquera outro concello da bisbarra con menos pretensións anunciadas. ¿Abondará coa posta en marcha do Castelo da Palma ou será preciso un pulo xeral da actividade turística? ¿Están esgotadas as promesas industriais?

Partidos e redes sociais: constantes vitais 100 días despois

2011-09-22T08:00:00.000+02:00

O 6 de maio comezou unha campaña electoral para as eleccións municipais que rematou o 22 do mesmo mes e provocou unha renovación na corporación local a partires do 11 de xuño. O 19 deste mes cumpríanse os seus 100 primeiros días. A actividade na rede dunhas e outras formacións políticas pode achegarnos unha idea das súas constantes vitais.

Bloque Nacionalista Galego

A súa intensa actividade durante a campaña, tanto na súa bitácora (actualizada case diariamente), como nos seus perfís de Twitter e Facebook, deu paso a un estado de absoluto desleixo: 13 semanas sen actualizar o blogue, desaparición total no Twitter e erráticos signos de vida no Facebook, con actualizacións ligadas á actividade do BNG nacional, non local.

Partido Popular

Os populares amosan unha actividade diverxente entre a bitácora e os perfís de Twitter e Facebook. Destes últimos botaron man con certa intensidade durante a campaña para paseniñamente ilos descoidando. Por contra, o seu voceiro oficial permaneceu case en silencio ata o comezo da lexislatura, dende entón actualízano case tódalas semanas, cun importante parón durante o mes de agosto para retomar con folgos setembro.

Esquerda Unida

Coma no caso do PP, a rede ocupou un segundo plano na campaña electoral (só catro actualizacións no seu blogue oficial). Dende entón, e tra-la investidura da nova corporación, comezaron a retomar o ritmo con certa parsimonia ata finais de agosto, para imprimir maior velocidade no último mes. O seu perfil de Facebook cumpre basicamente a función de "espello" das actualizacións da súa bitácora. Non posúen conta en Twitter.

Partido Socialista Obrero Español

Malia empregar "Mugar2.0" como un dos slogans de campaña, non se lles coñece actividade como organización local na web 2.0. Seu candidato, Carlos Fernández Coba, restrinxiu tra-la campaña o acceso ao seu perfil Facebook.

Mugardos na Esquerda

A actividade na rede de Mugardos na Esquerda é case paralela á do BNG: unha intensa actividade pre-electoral (maior no Facebook que no blogue oficial) para dar paso a unha liña plana, apenas rachada con contidos supramunicipais co gallo do 25 de xullo. As últimas constantes vitais quedaron atrás hai 9 semanas.

Actualización: merece destaque, falando da actividade das formacións políticas mugardesas nas redes sociais, o grao de interacción cos seus visitantes. Tódalas bitácoras (tanto BNG como PP, EU ou MnE) aplican un filtro de moderación de comentarios, polo que só son publicados cando reciben a aprobación de quen os xestiona (caso que non sempre se produce). Isto fai que o número de intervencións de terceiros/as sexa unicamente orientativa, xa que descoñecemos cantas mensaxes son censuradas. Aquí EU demostra actividade desde o nacemento do seu voceiro dixital en setembro do 2007; o PP espertou a elas dous anos e medio despois de inaugurar o blogue (xaneiro do 2009) pero xa goza dun bo promedio de comentarios por entrada (algo que redunda sempre en beneficio do número de visitas e a súa fidelidade). No do BNG, ben sexa por espertar nulo interese, ben por un estricto sentido da pluralidade de quen o administre, non atopamos comentario ningún nas súas entradas. E no de MnE, outro tanto.

Mugardesas ilustres: A Comunidade O Zulo

2011-09-19T12:28:00.000+02:00

A Asociación Comunidade O Zulo pechou onte a oitava edición do seu ciberencontro, o Kernel 2011. Un chamamento ao emprego e desenvolvemento de aplicacións informáticas non-privativas. Con esta oitava e edición recibiron a visita de La Sexta, canle estatal que se achega por terceira vez no que vai de ano por estes lares, para espallar aínda máis a voz que dende Mugardos chega xa a toda a península e fai da nosa vila un referente no apoio ao software libre. ¿E que ven sendo o Software Libre? Pois para a xente máis profana, velaquí unha boa explicación:

Información e confrontación

2011-09-14T08:00:00.000+02:00

O pasado domingo 11 cumpríronse 3 meses da toma de posesión do novo goberno municipal. Durante eses 96 días a información que o goberno trasladou á veciñanza dende a web oficial do Concello, que o 29 de decembro de 2010 foi renovada supostamente para dinamizala, foi de 1 entrada cada 2 días: 34 baixo a categoría "Novas", 6 "Plenos", 4 "Convocatorias", 4 "Cursos" e 8 "Avisos" (webs como a do veciño Concello de Ares son actualizadas ata tres e catro veces ao día). Desas 56 entradas o 78% concentrouse nas 6 primeiras semanas. Dende entón a web municipal entrou, máis unha vez, en letargo.

A web oficial do grupo de Goberno (bngmugardos.blogaliza.org) entrou en coma aos dous días de rematar a campaña electoral. Tardou máis de tres meses en volver a informar á cidadanía á que din gobernar, para dar conta da aprobación en solitario dos orzamentos municipais do 2011 (o 30 de agosto). A segunda ocasión na que sacudiron a preguiza xa non foi para informar de nada, senón para saír ao paso das críticas que reciben pola xestión do tráfico na vila. Do mesmo xeito que anteriormente o Alcalde publicou un bando a rebufo das críticas polas deposicións caninas por parte de EU-IU ou a tristemente célebre carta que en ton populista enviou á veciñanza das Casas Baratas, tamén en resposta a críticas do PP.

Nas primeiras andainas do novo mandato o barcisismo manten as trazas que caracterizaron o día a día na anterior corporación: pouca información e moita confrontación. O contrario do que se agarda de quen rexe a cousa pública.

A maiores, erra nos seus disparos. Abandoada a época dos chourizos crioulos, a bitácora bloqueira atopou quen recuperase nela un estilo digno na redacción de contidos (hai motivos para pensar que non se trata de X.F. Barcia, X.A. Bouza nin X.X. Roca), pero quedou nunha simple recuperación das formas. O fondo segue a ser unha burda argumentación que pretende desviar neste caso a atención da xestión do tráfico (a verdadeira cuestión a debate) cara o que denominan "supostas infraccións" puntuais non denunciadas perante a Policía Local. Un choio redondo: o abandono de funcións da Administración substitúese pola denuncia entre os propios veciños/as para deixar en mans do político de turno (no mellor dos casos) a salomónica resolución final (léase "xa mando eu que che quiten a multa") co que gañar simpatías (situación esta, por outra parte, que tería provocado a decisión da Policía Local de baixar os brazos perante as infraccións, farta de representar o papel de poli-malo para maior gloria de alcaldes e concelleiros que prefiren gañar o voto dun infractor/a que o respecto da cidadanía que os padece).

Señores do Goberno Municipal: ninguén pretendeu facelos culpables de que un día un coche poida montar a beirarrúa, de que un día o Alcalde poida aparcar na zona reservada a minusválidos do Supermercado Familia, de que un día o Concelleiro de Obras e Servizos poida ocupar a entrada ao Local de Ensaio do Novás facendo agardar con arrogancia aos músicos que agardan paso no medio da estrada. Ninguén agarda que a Policía Local reciba ordes de facerse omnipresente en todo o termo municipal. Agardamos, iso si, que o Goberno Municipal sexa suficientemente serio como para facer cumprir con rigor unhas normas mínimas de convivencia viaria. Vostedes saben mellor que ninguén que a fórmula para iso non é que os veciños acheguen fotos de infraccións á oficina da Policía Local, senón que haxa firmeza no respecto polas normas comúns. Esperten dunha vez do seu sono curtopracista e descubran que unha vila onde non reina o caos é unha vila onde se vive mellor. Preocúpense de gobernar mellor, de informar máis e mellor, apúrense a facer isto e non a saír ao paso de quen opina publicamente sen pedirlles permiso.

O retorno das traiñeiras

2011-09-09T08:00:00.002+02:00

Non sendo home de mar, dun tempo para acó comecei a prestarlle atención ás novas andainas do Club do Mar, a segunda sociedade deportiva de Mugardos por masa social. Certo que moitas máis non hai, tristemente. Hai duas semanas remataba a súa primeira participación na Liga Galega de Traiñeiras, unha liga que recuperou para o noso peirao a competición da que levaba 20 anos afastada.

Os comezos, como adoita acontecer, non semellan doados. Mais o fundamental (ao entender de quen isto escribe) é que a chama prenda na xente máis nova, especialmente nas nenas, que poden atopar no remo unha continuidade que noutros deportes verase truncada na adolescencia. E niso, en conseguir que prenda a chama, o Club do Mar e os seus remeiros comezaron xa facer conquistas: tra-lo dificil comezo da tempada da estrea, onde pagaron a novatada, os mugardeses foron facéndose fortes regata a regata ata finalizar cun oitavo posto en Vilagarcía. Ata entón, en tres ocasións rematou por diante de A Cabana e noutra por diante de Ares. Na derradeira regata superounas ás dúas.

En destaque, tamén, o dominio de Amegrobe que rachou tódolos récords establecidos conquistando tódalas bandeiras da tempada. Que non tarde moito en chegar a primeira para Mugardos. Somos xente que sabe celebrar títulos ;)

Parabéns á directiva.

Welcome to the jungle (Benvidos á xungla)

2011-08-13T02:15:00.000+02:00

Coches dando marcha atrás para poder deixar paso aos que veñen en dirección contraria por culpa dos estacionamentos inaxeitados.

Todo un carril de circulación invadido por coches dende a altura do Café-Bar Tino ata a altura do Malecón.

E menos mal que o tema estrela na campaña das recentes eleccións municipais foi o turismo. De non selo, da medo pensar no tratamento que o goberno municipal puidera darlle a un eido tan vencellado á imaxe que unha vila transmite de si mesma como a regulación do tráfico.

O do paseo marítimo hai ben tempo que esgotou calquera calificativo. Hoxe en día xa non sorprende que o carril dirección Parque da Constitución (onde a falta dunha zona de aparcamento, hai dúas) estea invadido por coches estacionados indebidamente. Os turistas, claro, o primeiro que perciben desta vila con pretensións turísticas é a do cachondeo viario. E apúntanse a el, claro.

¿Alguén lembra algunha vez ter visto esa estampa tan cotiá noutras vilas dunha parella de policías locais paseando pola principal arteria comercial? ¿Alguén considera beneficioso para a imaxe dun pobo que se quere promocionar turisticamente que a mediados de agosto os propios conductores teñan que autoorganizarse para poder circular polo peirao? ¿Transmitimos imaxe de vila seria cando os vehículos que acceden ao Parque da Constitución se ven obrigados a retroceder 200 metros marcha atrás porque o único carril hábil non é abondo para a circulación nos dous sentidos?

Atopámonos, probablemente, coa que é a pior xestión de Persoal, Servizos e Turismo da historia deste concello. Lamentablemente, cando rematen os 100 días de cortesía xa teremos outra remesa máis de visitantes dispostos a non volver pisar esta vila. Como aqueles que chegando arredor das 15:00 h. á XXI Festa do Polbo dende calquera punto do país atopáronse con que xa rematara o conto.

Que ninguén agarde polas dimisións.

¿Canto nos custan os representantes políticos?

2011-08-12T08:00:00.000+02:00

A regulación das percepcións dos cargos políticos establécese sempre nun primeiro pleno extraordinario ao comezo do mandato. En Mugardos este celebrouse o pasado 7 de xullo e entre as decisións acordadas destacan as seguintes:

Pasouse de 1 dedicación exclusiva (Alcaldía) + 3 dedicacións parciais (1 BNG, 1 PP e 1 PSOE, ainda que os socialistas renunciaron a ela dende o primeiro momento); a 3 dedicacións exclusivas (BNG, EU e PSOE) + 2 dedicacións parciais (BNG e PP).
A contía asignada ás dedicacións exlusivas e ás dedicacións parciais é exactamente a mesma: 1000 € brutos/mes. Descoñécese o motivo de esta diferenciación exclusivamente nominal.
O Alcalde deixa de ter asignada unha dedicación exclusiva, sen embargo, a suma das distintas indemnizacións por asistencias a tódolos órganos colexiados sitúa as súas percepcións mensuais á par das dedicacións parciais e exclusivas, sumándoselle agora a xubilación. En termos contables, non semella exactamente un especial sacrificio persoal.
Finalmente, as comisións non estableceron o voto ponderado para reducir os seus compoñentes a 1 por partido (como si acontecía en mandatos anteriores ao 2007) e reducir gastos.
No PP e EU a persoa con dedicación (exclusiva ou parcial, tanto ten) é quen máis órganos colexiados ten asignados. Do mesmo xeito, amosan o reparto máis equilibrado de representación nestes órganos por parte dos seus concelleiros/as (50%-40% no PP, 50%-30% en EU). Podemos dicir que as persoas con dedicacións exlusiva asumen esta dedicación cunha maior presencia nas xuntanzas políticas.
BNG e PSOE, pola contra, asignan dedicacións aos membros con menos participación nos órganos. Caso paradigmático é o de Xoán Xosé Roca, cunha dedicación parcial dedicada unicamente á delegación de Obras, Servizos e Persoal, sen ningun tipo de presencia en calquera outro órgano máis que o Pleno e a Xunta de Goberno.
As comisións de Obras, Servizos e Persoal, e Urbanismo, Industria e Medio ambiente están formadas exclusivamente por homes. Só na de Benestar, Igualdade, Sanidade, Ensino e Política Lingüística as mulleres atinxen un 50%. Na Mesa de Contratación, cun representante por cada partido, suben ao 60%.
Xosé Antón Bouza é o edil sen dedicación exclusiva que percibe maior cantidade en concepto de indemnización por asistencia (ata 700 € brutos/mes). Participa ata nun 70% dos órganos. No extremo oposto, Ramiro Pérez e Genaro Prieto, cunha participación no 30% de órganos, son os que menos cobran.

Velaquí deixo a gráfica, da que cada quen poderá obter as súas propias lecturas.

A peseta continúa

2011-07-27T18:51:00.001+02:00

Comezou como unha iniciativa activa unicamente durante o mes de marzo, pero aceptar a peseta como moeda de pago sigue situando a Mugardos nos medios de comunicación do planeta. E é que Portomagno decidiu, xa daquela, ampliar a campaña ata o remate de setembro. Agora chega unha nova remesa promocional, logo de dar a volta ao mundo. E nós contentos de dar que falar por cousa boa.

Algúns dos billetes que viñeron dar a Mugardos, aquí.

22M: Vila vs Parroquias

2011-06-16T11:30:00.006+02:00

O feito diferencial periférico existe. Cando menos, atendendo á orientación de voto segundo nos afastamos do núcleo urbán de Mugardos. Nese camiño EU e PP (as dúas forzas que poderían provocar un cambio de goberno) presentan traxectorias diverxentes: mentres que a candidatura de Pilar Díaz gañaba en Mugardos e A Pedreira (nesta empatada con BNG), pasaba a ser cuarta forza en Franza, O Seixo e San Xoán de Piñeiro; e a de Juan Domingo de Deus gañaba peso coa distancia e pasaba de terceira forza na vila a facerse coa segunda victoria máis clara nunha mesa electoral (39% en Piñeiro, por debaixo do 40,7% do BNG en Franza).

Por partes: Mugardos-vila, co 54,4% dos votos recadados, asume o peso fundamental do devir político municipal. É o centro socio-económico e onde a xestión diaria do goberno cobra maior importancia, tamén pola maior interacción/información entre a veciñanza. É aquí onde EU obtén a victoria e o seu mellor resultado (28,1%) mentres que o BNG pasa do 35,6% do 2007 a un 25,5% no 2011. Por detrás o PP medra, pero menos e o PSOE apenas decrece 6 décimas porcentuais.

O núcleo máis próximo ao casco urbán, A Pedreira, reproduce tamén os mesmos comportamentos, se ben aquí EU e BNG polarizan as preferencias, chegando a un empate a 115 votos (33,6%). O PSOE, pola súa parte, comeza a evidenciar as claves da súa caída, producida fundamentalmente na periferia. Mugardos na Esquerda (MnE) fica nun testemuñal 2,9%.

Franza concédelle ao BNG a súa única victoria parcial (¿efecto Piscina?), que tamén é a máis ampla de tódalas mesas (un 40,7%). É nesta mesa e na de Piñeiro onde Fernández Barcia mellora os resultados dos anteriores comicios, caendo en tódalas demais. Por detrás o PP é o referente opositor, mentres que EU mantén un apoio marxinal semellante ao 2007 e o PSOE perde 8,3 puntos pero aguanta na terceira posición. MnE acadará aquí o seu segundo mellor resultado (5,4%).

O Seixo é o segundo núcleo de Mugardos, tamén no censo electoral. Nel recolléronse o 13,9% das papeletas a candidaturas. Nas series histórias obsérvase certa tendencia a apoiar a candidatura que ostenta a Alcaldía, porén, nesta ocasión o PP foi quen de arrebatarlle (ainda sendo por un único voto) a condición de lista máis votada. MnE obtén o seu resultado máis destacado, situándose á par de PSOE e EU, todos con algo máis de medio cento de votos.

San Xoán de Piñeiro, a parroquia máis afastada, en moitas ocasións considerada a eterna esquecida, convírtese agora en feudo popular. Non hai "efecto beirarrúas" para o BNG, que perde 6,5 puntos, case os mesmos (6,8) que sube o PP, de onde é orixinal seu candidato nº2. Os 10,3 puntos de suba de EU non lle permiten superar ao PSOE, que resiste mellor neste núcleo que lle foi tradicionalmente favorable. O respaldo a MnE aquí é máis testemuñal que en calquera outra mesa.

Se a mal-chamada "pinza" entre EU e PP (habería que definir se o BNG ocupa un espazo de praxe política ideoloxicamente intermedio, asunto cuestionable) protagoniza unha actualidade aínda non pechada, os datos das mesas ofrecen unha nova perspectiva xeográfica. En Mugardos e A Pedreira EU dominou as aspiracións de cambio. No Seixo e San Xoán de Piñeiro foi o PP. No medio, o BNG e Franza como única praza onde os de X.F. Barcia reciben maior apoio que os partidos da oposición.

22M: Ferrolterra na escaleira

2011-05-30T08:45:00.000+02:00

"Nin subimos nin baixamos,
nin baixamos nin subimos.
¿Pra que habiamos de subir?
¿Pra que habiamos de baixar?"
(de Galicia Express, Os Resentidos 1988)

¿Subiron ou baixaron as principais forzas políticas das comarcas de Ferrol, Eume e Ortegal? Nin unha cousa, nin a outra... ou si.

É chamativo que malia ser o PP o partido que máis éxitos colleitou por estas terras, o seu balanzo de subidas e baixadas porcentuais respecto do 2007 sexa parello (11-11). No seu haber conta con tres das maiores subidas (Neda, Pontedeume e Cabanas), máis tamén con 3 das baixadas máis bruscas (Moeche, San Sadurniño e A Capela). Foron a lista máis votada en 13 dos 22 concellos, destacando por enriba de todos Ferrol, e gañando unha praza histórica da esquerda como é Fene.

O PSOE pode sorrir en As Pontes, onde acadou a maioría absoluta a costa do batacazo do BNG. Tamén en Ares, onde xa é o primeiro partido. E en Ortigueira, Miño ou Cerdido faise alternativa de goberno con subas de máis de 14 puntos. Pero a derrota de Fene, Cariño, Monfero e sobre todo Ferrol forzan a unha fonda reflexión na cúpula socialista.

Máis fonda aínda terá que ser a reflexión dos órganos comarcais do BNG, que malia a victoria absoluta de San Sadurniño e as relativas de Cariño, Moeche e Mugardos (na nosa vila cunha baixada que lle pode custar a Alcaldía por causa das nefastas relacións cos outros partidos da esquerda) a fronte nacionalista necesita un paso polo diván que consiga descifrar as claves da perda de apoio en 16 concellos, sendo especialmente significativo en As Pontes e especialmente dramático en Neda (onde quedou a 1 voto de obter representación no Pleno e deixar sen maioría absoluta ao PP). O discurso de "moderada satisfacción" do seu voceiro nacional xa foi criticado dende o propio seo da organización.

EU só presentou 6 candidaturas en Ferrolterra (27% dos concellos). Unha situación de invisibilidade política acentuada polo feito de perder a chave do goberno en Ferrol, malia gañala en Mugardos. O suposto de captación do voto descontento con PSOE e/ou BNG só se pode aplicar ao noso concello e ao de Neda, e semella argumento insuficiente para evitar tamén un replantexamento político profundo.

22M: ¿Todos contentos?

2011-05-25T12:45:00.007+02:00

O BNG é por terceira vez consecutiva o partido máis votado en Mugardos. O PP recupera posicións cunha candidatura renovada e apunta ao futuro. EU é quen máis medra (case un 70% máis de votos que no 2007). O PSOE, malia baixar do 17% o seu chan electoral, ten a chave do goberno. E Mugardos na Esquerda queda fóra do Pleno, mais os resultados no Seixo (onde se colocou á par de EU e PSOE) danlle azos para continuar un proxecto que asegura "vir para ficar".

Xa pero, ¿agora que?

Onte dixen:

Agora agardar as longas sesións de debate interno e negociacións a dúas bandas. Por un lado, o BNG tentará gañar o favor do PSOE para poder manter fiel a súa nova base militante (traballadores/as ocasionais do Concello, membros de Protección Civil) e que Xosé Fernández Barcia non marche á oposición por vez primeira na súa carreira política.
Pero o nacional-catolicista ten moi poucas posibilidades de recuncar. EU garantiu que o seu voto non faría a Barcia Alcalde, e os resultados do 22M deixaron nas súas mans o futuro de BNG e PP, xa que un hipotético pacto BNG-PSOE podería facer que EU investise a Juan Domingo (PP) como alcalde.
A decisión do PSOE será determinante. Se sospeita que a promesa de EU era un farol pode tentar o achegamento ao BNG para formar un goberno de 6 fronte a 7 (dos dous que perden apoios fronte aos dous que os gañan). Se EU se mantén firme, daquela o PSOE terá que escoller entre entrar nun goberno de coalición EU-PSOE ou marchar á oposición, forzando a EU a un acordo dos chamados anti-natura co PP. Esa é a forza do PSOE e a que durante as vindeiras semanas lle permitirá negociar con forza un posible bipartito.
As opcións do PP pasan pola ruptura de negociacións entre Pilar Díaz e Carlos Fernández. De acontecer así, Juan Domingo de Deus podería ser o Alcalde de Mugardos grazas ao apoio que EU lle concedería para evitar a continuidade de Xosé Fernández Barcia.
Mais podería haber unha última posibilidade para un acordo BNG-PSOE: a renuncia de Xosé Fernández Barcia á súa acta de concelleiro debido ao veto de EU. O liderado nacionalista recaería en Xosé Antón Bouza, quen tentaría desbloquear a posición de EU, que evitaría así a repercusión mediática (a nivel estatal, incluso) que tería un acordo co PP dificilmente entendible no contexto actual lonxe de terras mugardesas e que danaría moito a imaxe da coalición liderada por Cayo Lara. Pero iso depende de se o veto de EU recae en Xosé Fernández Barcia ou afecta a todo o BNG.
A solución menos ruidosa é, con claridade, a do bipartito EU-PSOE. Todo depende deles.

Mais cometín un erro ao barallar as hipóteses, xa que non tiven en conta a necesidade de obter a maioría absoluta (7 votos) calquera candidatura que non fose a lista máis votada. Ou o que é o mesmo: se non hai acordo entre (alomenos) PP e EU o BNG continuaría gobernando como lista maioritaria. E ese acordo PP-EU pode pasar ben por un simple acordo para que EU facilite a investidura de Juan Domingo (máis presumiblemente sen entrar en co-goberno) ben por un acordo para que o PP facilite a investidura de Pilar Díaz e esta co-gobernar co PSOE. O que si semella dificil de evitar é que o goberno municipal nos vindeiros 4 anos continúe sendo feble, como o é dende a ruptura do pacto BNG-PSOE no 2005 que deixou ao BNG gobernando en solitario con 4 edís.

Nube electoral (¿De que falan as candidaturas?)

2011-05-20T08:00:00.093+02:00

Preséntovos a nube de etiquetas dos programas de cada unha das cinco candidaturas mugardesas. O método consistiu en extraer o texto íntegro dos programas que cada unha delas publicou na rede e, mediante un servizo de xeración de nubes de etiquetas coñecer cales eran as 50 verbas máis empregadas e a súa intensidade (da que depende o seu tamaño). Empreguei wordle.net e obtiven os seguintes resultados:

Bloque Nacionalista Galego

As mensaxes sectoriais quedan, máis que en ningún outro caso, nun segundo plano para reforzar a marca electoral. É, con diferencia, a candidatura que máis fala de si mesma para acompañarse de dúas ideas forza "compromiso" e "avance".

Partido Socialista Obrero Español

A única candidatura que coloca entre as 50 verbas máis usadas o nome do seu cabeza de lista e a petición do voto. Destaca tamén a presencia das terceiras persoas do plural do futuro pefecto: "poremos", "queremos", "crearemos", "impulsaremos". "participación" e "veciños" sustentan o que foi un dos piares da súa campaña.

Partido Popular

O único programa que non se presenta en galego. Os distintos conceptos teñen xa unha presenza máis equilibrada que nos dous casos anteriores. "creación", "gestión", "colaboración" e "plan" son substantivos que a diferencian de outras candidaturas.

Esquerda Unida - Izquierda Unida

O de EU-IU é o programa que menos menciona explícitamente a Mugardos, para repartir máis o protagonismo entre "casas baratas", "centro" ou "mar". A cuestión "escolar" obtén un papel principal, igual que conceptos como "colaboración", "convenio" e un significativo "non".

Mugardos na Esquerda

A candidatura na que máis núcleos de poboación aparecen entre as 50 verbas máis empregadas: "seixo", "pedreira", "rilo", "meá"; e tamén a única na que o fai a "biblioteca". Como no caso de EU-IU, o "non" ocupa un lugar destacado.

17 de maio: Mobilización expansiva pola lingua

2011-05-16T20:09:00.000+02:00

Mañá o galego celebra o día das súas letras e a Plataforma Queremos Galego convoca concentracións sincronizadas polo país adiante e parte do estranxeiro. Na nosa bisbarra celebraranse boa parte delas. Velaquí tedes a relación de lugares activos e lugares indiferentes. Vémonos alí.

"A amizade protexe e o amor cura, o odio contaxia e fire, a indiferencia mata."
Lois Pereiro.

¿Que o paro que?

2011-05-14T08:00:00.048+02:00

Houbo un tempo no que un home que foi Alcalde de Mugardos chamado Ramón Toimil (PSOE) atreveuse a prometer catro mil (¡4000!) postos de traballo vencellados á pranta de regasificación que se quería construír en Mugardos. A planta construiuse, mais en Mugardos a xente conta cos dedos dunha man ás veciñas e veciños a nómina de Reganosa, e aínda lle sobraban dedos. ¿Onde foron?

Hai moito menos, apenas uns días, o candidato á alcaldía de Mugardos polo BNG, nesa liña sectario-estratéxica que che inculcan dende o primeiro día, de fomenta-lo odio (por favor, Mónica Fernández, se lés isto fuxe, sei do que falo) cara calquera outro que non sexa dos teus (e que así acadou as insostibles cotas de tensión xa non só entre os políticos locais senón tamén entre traballadoras e traballadores do Concello), acusaba aos "partidos estatais" de seren os culpables das cifras do paro no municipio. ¿Tiña razón?

Pois resulta que, malia a fase de construcción desa panacea en forma de planta de gas que supuña Reganosa, ou desa prosperidade eólica sobre a que cabalgaba Metalúrgica del Atlántico, Mugardos non deixou de ser, fronte a concellos parellos como Ares ou Neda, o de maior índice de desemprego. ¿Como se come iso?

Dende maio do 2005 a abril do 2011 (exactamente 6 anos) o Concello de Mugardos foi, en comparanza con Ares e Neda, o que piores cifras de emprego amosou durante 57 dos 72 meses computados. É dicir: Mugardos tivo máis paro que Ares ou Neda (sen estes dous ter Reganosas nin Metalúrxicas del Atlantico) durante o 79% dos meses. Ares superouno durante 8 deses 72 meses. Neda durante 7.

Agora, unha vez demostrada a sobrevaloración da promesa eolico-gasística, uns e outros partidos, á carreira pola alcaldía, afánanse en louvar as potencialidades de Mugardos como destino turístico. Neste debate político do 2011 uns e outros súbense ao carro ("construiremos un hotel no Castelo da Palma" chegou a afirmar un autoconsiderado plenipotenciario X.F. Barcia en Canal 31) porque agora á xente do común desta vila xa non lle cola o conto da choiva de empregos parella aos buques transnacionais, nin aos muíños de vento. Agora hai que vender turismo.

"Lembrámonos de Santa Bárbara cando trona" díxome unha vez meu pai. E Santa Bárbara agora son as excelencias paisaxístico-gastronómicas da Dúas Veces Real Vila de Mugardos. Agora que a crise económica desmantela as mentiras laborais tecidas pola meirande parte de partidos mugardeses (que non todos). Agora hai que agarrarse ao turismo para safar a treboada. Mais agora esas potencialidades turísticas haberá que compatibilizalas cunha actividade industrial de risco instalada a 500 m. do casco urbán, meus magníficos xestores da cousa pública. Agora os potenciais residentes nese hotel do Castelo da Palma (que con tan pouca orixinalidade queredes patrimonializar), de capital privado, non gozarán da entrada da ría adornada co paseo de veleiros deportivos, senón de buques mercantes cargados de gas natural licuado que posteriormente descargarán nunha pranta que enfriará e esterilizará o mar. ¿De verdade tiñades un proxecto a medio-longo prazo do que queríades facer de Mugardos?

Non, non o había. Nin o tiña o PP, nin o PSOE nin o BNG. Organizacións escravas do capital, vístanse como se queiran vestir. De aí o enfrontamento cos movementos sociais, especialmente paradóxico na fronte nacionalista (Galiza Non Se Vende, ese inimigo). Por eso as súas cúpulas nunca deixarán que dende a base xordan movementos de resposta. Por iso algunhas desas organizacións consinten o asalto ás súas normas internas con tal de garantir o mantemento da alfombra vermella ao capital que se sirve de todos nós para beneficio propio e, intelixetemente, dos que lle siguen o xogo. E por iso a única posibilidade de rachar ese círculo vicioso recae directamente no pobo. No pobo que, polo de agora, aínda conserva o seu dereito ao voto libre.

Actualización 16/05/2011: Corrección de estatísticas, baseadas agora en poboación de 16 a 65 anos e non en censo de poboación, o que empiora os datos para Mugardos en comparanza con Ares e Neda.

O pobo tranquilo II (ou "Mugardos na inopia")

2011-05-13T08:00:00.016+02:00

Hai un par de anos, nunha entrada desta mesma bitácora que titulei O pobo tranquilo, quixen comprobar se tiña base real esa sensación miña de que Mugardos era un concello con especialmente escasa presenza na prensa. Daquela atendín unicamente aos artigos de información do Diario de Ferrol, mais xa demostrou que non andaba eu moi trabucado.

Desta volta preferín ampliar a análise e fixen reconto das ocasións nas que Mugardos aparecía tanto en Diario de Ferrol como en La Voz de Galicia (Edición Ferrol) nos 30 días anteriores ao comezo da campaña electoral (que estudarei aparte). De novo incluín aos concellos veciños de Ares, Neda, Fene, Cabanas e Pontedeume para poder ter unha referencia.

Velaquí o resultado: seguimos sendo un concello aletargado, co segundo pior promedio de presenza nos dous xornais (0,83 artigos/día), por detrás de Cabanas. Iso sen ter en conta que na fin de semana a meirande parte da información está copada polas competicións deportivas. De incluír o censo de poboación como factor corrector as cousas non mudan. En 30 días Mugardos só aparece en 4,52 artigos por cada 1000 habitantes, case a metade do que Ares ou Neda, con poboacións semellantes.

Apuntaba Calidonia, nun atinado comentario daquel primeiro estudo, que isto podería obedecer tamén a proporción de negocio dos xornais en cada un deses concellos, ben por anuncios inseridos ben por números vendidos. A conclusión que tirariamos non sería mellor: as empresas mugardesas demostrarían menor proxección que as de concellos veciños e/ou os seus habitantes consumirían menos información local, xa que son estes dous xornais os únicos con seccións específicas.

Tamén , como fai dous anos, botar unha ollada á "frenética actividade" da web oficial do Concello pode dar algunhas pistas, que non todas.

Descifrando as claves electorais

2011-05-11T08:00:00.002+02:00

As do vindeiro 22 de maio serán unhas eleccións municipais con moitas incógnitas (como tantas outras). ¿Romperá o BNG o teito eleitoral do 2007 ou sufrirá as consecuencias da súa convulsa lexislatura? ¿Producirase o efecto "R-evolución" no PSOE ou se verá arrastrado pola recesión que padece a nivel galego e estatal? ¿Igualará Juan Domingo o apoio maioritario que o PP só acadou no 1999 ou continuará a ser un reducto do centro-dereita nun concello de esquerdas? ¿Que repercusión terá a reunificación da esquerda non-identitaria? ¿Acadará representación plenaria Mugardos na Esquerda?

O primeiro que fixen foi observar as tendencias electorais dos últimos 20 anos, que é ata onde se pode consultar dende o portal electoral do Ministerio do Interior. Ao facelo comezan a abrollar os datos:

O poder electoral dos partidos autodenominados "de esquerda" é abafante. Ainda cos mellores resultados acadados polo PP (1999) só atinxiu o 35,5% dos votos e 5 edís, lonxe dos 7 que lle permitirían gobernar. A ausencia de socios naturais do PP é unha das súas principais feblezas, nun concello co voto tran fragmentado como Mugardos. Con todo, neses mesmos 20 anos ningunha outra candidatura acadou, por ela mesma, ese teito electoral.
O record está nos 5. Acadáronos EU-IU (1991), PP (1999) e BNG (2007). Lonxe queda a maioría absoluta do Partido Comunista no 1979, con 7 edís; ou os 6 acadados polo mesmo partido no 1983.
O vía crucis do PP. O papel do PP en Mugardos é complicado. Logo de pasar a lexislatura 1999-2003 na oposición ainda sendo a forza máis votada (PP 5, PSOE 3, BNG 2, EdeG-OV 2, EU-IU 1), recibiu un forte revés nas municipais do 2003. Unha das claves podería ser que naquela campaña catro das cinco candidaturas presentábanse facendo balanzo da xestión no cuatripartito. O PP quedaba á marxe desa batalla. O feito de que ainda co seu mellor resultado ficase lonxe do poder facíalle perder tamén a imaxe de alternativa real de goberno. Retrocedía nun 30%.
De Reganosa a Esquerda re-Unida. As contínuas divisións da que chamarei esquerda non-identitaria (ENI) minguaron notablemente a súa forza ata o punto de percibirse como residual. Esta apariencia, porén, pode resultar enganosa. De computar en conxunto as súas diferentes candidaturas atoparíamonos cunha poderosa alternativa cun chan electoral do 20,4%, moi semellante ao do PSOE (20,6%). Máis aínda: tería sido a forza maioritaria no 2003, provocando un resultado ben distinto: ENI 4, BNG 3, PP 3, PSOE 3. Porén, tampouco hai que esquecer que a escisión encabezada por Manuel Fariña mantiña a respecto de Reganosa unha posición diametralmente oposta á de Pilar Díaz nos tempos onde o debate sobre a pranta de gas protagonizaba a actualidade política. Dezaseis anos despois da súa última ruptura, e co debate gasístico en letargo (que non finiquitado), EU-IU volve a ser a única candidatura en representación desa corrente.
A encrucillada do PSOE. O PSdeG-PSOE preséntase ao 22-M logo de obter o pior resultado da súa historia en Mugardos nas anteriores eleccións (20,6%). Carlos Fernández presentará unha candidatura renovada, con importante presenza de xente moza e un carácter afable como principais valores fronte ao goberno crispado do BNG de Xosé Fernández Barcia. Na súa contra xoga a coxuntura política negativa que atravesa o PSOE en Galicia e no Estado. No 2003, en pleno "efecto ZP", con Touriño na Xunta e cun candidato (Juan Fernández) tamén de estrea e ampla popularidade na vila, tocou fondo. Non será doado reaxir.
O aplausómetro de Barcia. Nos últimos oito anos o Concello de Mugardos contou cuns recusos económicos excepcionais (7 millóns de euros da posta en marcha de Reganosa, bonanza económica, Plan E) que atoparon a Xosé Fernández Barcia na Alcaldía. O BNG estaría en condicións de rachar rexistros, mais nos últimos catro anos viuse sacudido polo escándalo medidático do caso Virgin e a inestabilidade interna no goberno municipal e na propia Asemblea Local, coa baixa conxunta de case un terzo da súa militancia por mor das irregularidades que fixeron de Barcia o candidato do BNG. Hai unha máxima que afirma que o electorado sempre castiga aos partidos divididos. O crecemento dos nacionalistas, ademais, viría parello ao descenso dos apoios de un ou varios dos seus rivais e estes, nembargantes, semellan andar preto dos límites que marca o seu voto cautivo. O discurso da "maioría absoluta" que tentou trasladar no 2007 será complicado que calle nesta ocasión e ao cabeza de lista faríalle falla algo máis que rebaixar o seu personalismo se non quere ver truncados os seus anceios de igualar a Ramón Toimil con 12 anos á fronte do Concello.
A incógnita do debutante. Desaparecidos da escea Independientes por Mugardos (desafectos de EU-IU) e Acción por Mugardos (desafectos do PP), abrolla unha "Alternativa de Esquerdas do Povo Galego", con candidaturas irmáns noutros once concellos e cun plantexamento "soberanista" que tentará absorver un electorado descontento agora co BNG e o xiro á dereita comandado por Barcia. A súa proposta di pretender derrubar algunhas inercias electorais e esvaer a estratexia personalista do culto ao cabeza de lista, mais na súa contra xogará xustamente ese descoñecemento das persoas, a irrupción tardía na carreira electoral e a nula cobertura mediática dos medios de comunicación tradicionais, que xa veñen ignorando a EU-IU. Poderían ser a evidencia do espazo perdido polo BNG á esquerda e unha das súas claves será a capacidade de mobilización do electorado abstencionista que lles sería receptivo.
A loita polo 13º asento no pleno. Nas municipais do 2007 o PP mantivo o seu terceiro asento por 22 votos que de non obtelos concederíanlle o segundo a EU-IU. Máis aínda: catro anos atrás, nas municipais do 2003, o BNG facíase co cuarto concelleiro por unicamente 3 votos, privando tamén a EU-IU do segundo. Máis lonxe quedaba o BNG nas municipais do 1999 de quitarlle un a EdeG-OV (77 votos). Foi nas dúas últimas citas onde moi pouquiños votos cambiaron o panorama político. O 22-M poden volver a ser determinantes. Fagan as súas apostas.

22M: Candidaturas paritarias

2011-04-28T08:00:00.009+02:00

Explicándoo brevemente, a lei de paridade obriga ás candidaturas a presentar, en cada tramo de 5 candidatos/as (1 a 5, 6 a 10...) un mínimo do 40% de mulleres ou homes, o que na práctica supón que de cada 5 persoas teña que haber 3 dun xénero e 2 de outro. Con isto, velaí os fríos números da paridade:

Só unha candidatura (EU-IU) vai encabezada por unha muller.
Só unha candidatura (PP) inclúe maioría de mulleres (7 fronte a 6).
Só unha candidatura (ME) non apura a lei de paridade para colocar unha muller no quinto posto.
Ningunha candidatura alterna homes e mulleres (a chamada "cremalleira") ata o final da lista.
Ningunha candidatura presenta maioría de mulleres no primeiro tramo de 5
O PP apura ao máximo a lei de paridade en favor dos homes, que ocupan os postos 1, 2 e 3, fronte ás mulleres (4 e 5).
BNG e PSOE calcan a súa relación de homes-mulleres agás nos a priori testemuñais postos 12-13.
Se atendemos ao tramo dos 3 primeiros atopamos 4 mulleres e 11 homes (27%).

Outro xeito de velo:

Desbotei o cómputo dos suplentes pola súa disparidade. Estes adoitaban ser 3 en tódalas candidaturas ata as eleccións municipais do 2007, cando o BNG presentou ata 5 que ao final case nin lle abondan. Nesta ocasión o BNG reduce ata os 3 suplentes, como Mugardos na Esquerda; PP e EU-IU suben a 4, e o PSOE dispárase ata os 7, conformando unha candidatura de 20 persoas, a máis ampla nunhas eleccións municipais onde só se xogan 13 postos.

Podedes lembrar os datos paritarios do 2003 aquí, e do 2007 aquí.

Un dato: as eleccións municipais do 2007 levaron ás mulleres a ocupar 5 dos 13 asentos do Pleno (38,5%). Agás sorpresa, esta proporción reducirase no 2011.

As pesetas de Portomagno

2011-04-20T18:04:00.001+02:00

O caudal retro-monetario que comezou a arribar en Mugardos en marzo facíaseme digno dunha homenaxe ou, se o preferides, de non deixar pasar a oportunidade de compartir con todo o mundo esa pequena parte da memoria que pasou polas nosas mans nalgún momento. Agradecerllo fundamentalmente a Portomagno, cuxa colaboración, obviamente, resultou imprescindible. Se máis consigo nos vindeiros meses (porque o mes da peseta alongouse ata setembro), máis comparto. Que vos preste o flashback.

O home que non sabía traballar en equipo

2011-04-14T08:00:00.023+02:00

Espetáballe Ignacio Fernández (PSOE) a Xosé Antón Bouza (BNG) no debate televisado en Canal 31 que "se a lexislatura dura outro ano máis non lle quedan nin os suplentes na lista para seguir gobernando". E a un quédalle o regusto de que a frase non anda moi desatinada.

Dende que Xosé Fernández Barcia accedeu ao Concello de Mugardos no 1999 para ocupar o cargo de Concelleiro de Obras, Servizos e Persoal do cuatripartito PSOE-BNG-EdeG-EU son xa dez as persoas que traballaron ao seu carón baixo as mesmas siglas. Porén, unicamente un, Moisés Rivadulla, foi quen de continuar logo de completar unha lexislatura; e só outro, Xosé Antón Bouza, está en disposición de repetir fazaña se o BNG obtén alomenos 3 concelleiros o 22-M.

Apenas un ano despois de tomar posesión Elvira Roiz causaba baixa por motivos persoais na Concellaría de Medio Ambiente e Sanidade para ser substituída por Moisés Rivadulla, quen permanecería ata 8 anos xunto a el.

No 2003, xa como Alcalde, estreaba como compañeira e compañeiro a Margarida Corral e Evaristo Deus. O cuarteto Barcia-Moisés-Margarida-Evaristo resistiría toda a lexislatura (o pacto co PSOE só a metade), mais ao seu remate Evaristo desaparecía da candidatura do 2007 e Margarida pasaba a ocupar un testemuñal último posto (sen suplentes).

E chegou a lexislatura 2007-2011 cunha renovada lista que o propio Barcia confeccionou ao seu gusto logo de que o sector crítico desbotase presentar proposta. Cos cinco edís acadados polo BNG a el e Moisés sumábanse agora Carolina Cruz, Xosé Antón Bouza e Anxos Díaz. Moisés dimitía ao ano por cuestións persoais. Substituíao Xosé Xoán Roca (6º na candidatura). Tras Moisés dimitiría Carolina Cruz no 2009 aducindo o mesmo motivo e a lista correría tres postos por mor da renuncia ao cargo de Elvira Roiz (7ª) e Xoán Aurelio Fernández (8º) para chegar a Gloria Fornos (9ª). Esta última presentaría a súa dimisión no Pleno do 25 de Marzo de 2011, de novo por motivos persoais e sen tempo xa para ser substituída por mor da inminente convocatoria das eleccións municipais. Catro meses antes facíao Anxos Díaz, quen si recoñecía profundas discrepancias políticas con Xosé Fernández Barcia. Miguel Rodríguez (10º), unha das 14 persoas que causaban baixa no BNG pola manipulación do censo en favor da candidatura de Barcia, renunciaba a ocupar o posto de Anxos Díaz e convertía a Tania Fernández (11ª e sobriña do Alcalde) na décima persoa en traballar ao seu carón en tan só tres lexislaturas.

De haber tempo dabondo para substituír a Gloria Fornos chegaría a quenda de David Cortizas (12º) quen, de renunciar tamén ao cargo poñería en serios apuros a X.F.B. para rematar a lexislatura con 5 edís: nin Margarida Corral (13ª), nin Bruno Freijomil (14º), nin Inés Pérez (15ª), nin María do Carme Díaz (17ª) viven xa en Mugardos. E esta última, xunto con Ramón Bello (18º), forman parte do grupo de críticos que mantiveron a súa afiliación ao BNG tra-la manipulación do censo. Dependería, por tanto, da decisión de Belarmino Feal (16º), quen a bo seguro nunca tería imaxinado que ocupando o antepenúltimo posto nunha candidatura de 18 persoas se atoparía en situación semellante.

Debate coxo en Canal 31 (e Cadena Cope)

2011-04-12T10:30:00.014+02:00

Xosé Antón Bouza (BNG), Ignacio Fernández (PSOE) e Juan Domingo de Deus (PP) foron os tres participantes do debate sobre o balanzo da xestión municipal 2007-2011 do pasado xoves 7 en Televisión Ferrol Canal 31. Así, de primeiras, bótase en falta a presenza da cuarta das candidaturas confirmadas para as eleccións, a de EU-IU. Consultando directamente polo asunto a Pilar Díaz souben que non recibiron convidación de Canal 31 para participar no programa. Mal comeza a canle ferrolana se a súa intención é ofrecer un servizo informativo plural e veraz.

Non puiden ver o debate en directo, polo que só accedín via YouTube á súa primeira parte (dividida en catro vídeos). As miñas impresións foron:

O único candidato á Alcaldía foi Juan Domingo. O BNG enviou ao voceiro do Grupo Municipal, número 3 para o 22 de maio. Polo PSOE Ignacio substituiu ao voceiro do seu Grupo Municipal, Juan Fernández, mais ningún dos dous se presenta ás eleccións este ano.
O único en empregar o galego foi Xosé Antón Bouza, ainda que nalgunha ocasión para mentir, afirmando que tódalas dimisións de edís do BNG durante a lexislatura foran debidas a cuestións persoais. Pódese demostrar cunha simple consulta á acta do Pleno de decembro do 2010.
Para Bouza o resumo de goberno é sinxelo: foi todo "unha marabilla" de xestión, con diálogo aberto dende o goberno aos partidos da oposición. Que ninguén procure indicios da máis mínima autocrítica, porque non o ha de atopar.
O discurso de Ignacio basicamente consistiu nun "fixéronse cousas, pero todo foi grazas ao PSOE na Deputación, no tempo que gobernou a Xunta, e no Estado", malia que recoñece ter mantido xuntanzas estériles con Elena Espinosa ou Xavier Carro.
Juan Domingo lanzoulle varios dardos a Bouza: falta de participación (compartido con Ignacio), inmobilismo provocado por contínuas crises internas, promesas tardías. Contradíxose cando, logo de criticarlle a Bouza a mención de "proxectos futuribles" nun debate de balanzo de xestión, aproveitou para anunciar unha proposta non de lei para desenvolver os Bens de Interese Cultural (BIC). Iso tamén é "futurible", Juan Domingo.
Polo visto, o grande problema turístico de Mugardos é o bloqueo do hotel no Castelo da Palma. Como se fose iso o que solucionase o problema das 0 camas dentro do casco urbán da vila ou do relanzamento da Festa do Polbo, agora que xa ten a etiqueta de Interese Gastronómico. ¿Alguén notou especial cambio respecto aos anos nos que non o era, aparte do medre da "zona VIP"? Só Juan Domingo pareceu interesado en renovar as ideas da data máis sinalada do calendario mugardés.

Polo demais, é unha mágoa que debido a un erro técnico non se poida consultar vía web a segunda parte do debate, onde se abriron os teléfonos ao público. É de supoñer que haberá máis programas dedicados á campaña electoral en Mugardos que podamos debullar. Para daquela sería desexable que Canal 31 tivese a ben convidar a tódalas candidaturas en disputa da Alcaldía. Por iso de podérmonos formar unha opinión contrastada.

Actualización a 13/04/2011

Hoxe ás 19:30 a Cadena Cope Ferrol entrevistaba, por separado, a tres dos candidatos: Juan Domingo de Deus (PP), Carlos Fernández (PSOE) e Xosé Fernández Barcia (BNG). Chama atención novamente a ausencia de Pilar Díaz (IU).

Comezaba Juan Domingo, que continuaba a voltas co Castelo da Palma e a iniciativa de desenvolvemento dos BIC presentada polo PP, aínda que engadía novas cuestións no incipiente debate turístico da vila como a inexistencia dun plan integral. Sobre as políticas do mar non soubo dicir nada con máis substancia que "estivemos a carón da xente". Apuntou ao conxunto da oposición como parte fundamental para sacar adiante a piscina mancomunada e o campo de herba artificial.
Carlos Fernández gababa as cifras da súa candidatura: 10 mulleres, 10 homes, 38,5 anos de media, 50% de afiliados e 50% de independentes. Destacaba o "obscurantismo, sobre todo nos últimos catro anos" do goberno de Fernández Barcia, mais evitaba pronunciarse sobre un pacto post-electoral co BNG e trataba de esquivar a pregunta cun "non imos necesitar pactar con ninguén" que semella pouco críble. Sobre a situación económica en Mugardos, lembrou a dimensión "europea" da crise, mais prometeu mellorar a participación de veciños, asociacións, turismo, cultura, inversións ou servizos. Denunciou a arbitrariedade das subvencións a entidades sen fin de lucro.
Xosé Fernández Barcia comezou a entrevista lanzando unha batería de promesas: facer de Mugardos un referente turístico, construír unha ronda de saída do peirao da vila, sendas peonís en Santa Lucía e O Segaño, prazas de aparcamento, mellorar a Festa do Polbo... Cando a xornalista lle preguntou sobre a crise interna desatada no BNG de Mugardos nas últimas datas Barcia confirmaba que a consigna electoral do BNG sobre ese tema será clara: mentir. Así, negaba calquera crise e acusaba ás persoas que marcharon da organización nacionalista de estaren "traballando para outras forzas políticas" xa antes de causar baixa.
Por último, destaca a pregunta común que se lles fixo aos tres candidatos arredor de dous problemas que os veciños de Meá veñen denunciando a respecto das industrias de Punta Promontorio: os cheiros contínuos e a demora na aplicación do Plan de Emerxencia. Juan Domingo aseguraba ter mantido xutanzas co Director Xeral de Protección Ambiental, o Director Xeral de Protección Civil e o Conselleiro de Presidencia, mais agárdase aínda polos seus froitos. Carlos respondía de xeito errático, anunciando unha "posición intermedia" e lembrando que "uns veciños están en contra e outros a favor" (?) antes de dicir que faría "cumprír tódalas obrigas das empresas". A Barcia abondoulle con asegurar que "Reganosa é imposible que produza cheiro, en todo caso Forestal" (a xornalista preguntáballe polo conxunto de Punta Promontorio) e aproveitaba para reclamarlle a Xunta maior implicación para poñer a andar o plan de emerxencia.

Subvencionar en tempos de crise (I): o contexto

2011-04-01T09:45:00.002+02:00

Comezo aquí unha serie de artigos de análise das subvencións a entidades sen fin de lucro que o Concello de Mugardos concedeu durante os anos 2005 a 2010. E comezo facendo unha breve composición de lugar:

Durante os últimos 25 exercicios o Concello de Mugardos mantivo un crecemento medio dos seus orzamentos do 12,5%. Só decreceu en catro ocasións, a última delas o ano pasado, cando se reduciu nun 4,47% respecto do 2009, ano que probablemente manteña a "plusmarca" durante algún tempo debido á crise económica e algunha cuestión máis.

A instalación da pranta regasificadora en Punta Promontorio aportou ás arcas municipais, entre licenza de obra, Imposto de Bens Inmobles (IBI) e Imposto de Actividades Económicas (IAE) algo maís de 7 millóns de euros entre 2004 e o 2010. Isto é: Reganosa aportou nos últimos 7 anos 1 de cada 6 euros dos presupostos.

Sen embargo, non houbo un reflexo claro na partida destinada á colaboración económica coas sociedades mugardesas, que viron como aquela minguaba do 0,57% no 2005 ao 0,48% no 2010 malia os anos de bonanza. O aparente destaque do 2008, con 5.850 € máis ca o ano anterior destinados a subvencións, non é tal se o observamos en termos porcentuais. De manter o 0,57% do 2005 no 2008 a partida tería sido 1.358 € meirande, e ata 7.598 € no 2009. Coa reducción dos ingresos ao Concello abondaríalle con manter a partida para achegarse de novo aos valores do 2005. En troques, 2009 e 2010 foron os anos de menos esforzo económico neste capítulo. A sensación xeral é a de certo inmobilismo, incluso retroceso, onde o Concello procura manter unha previsibilidade, unha pax romana co movemento asociativo, evitando entrar de cheo nunha reforma (verdadeiramente, unha redacción completa) dunhas bases reguladoras rigorosas, obxectivas e transparentes.

En vindeiros artigos irei debullando o statu quo desta pax subvencionada.

O duodécimo xogador na Pedreira

2011-03-25T11:43:00.001+01:00

Custou moito tempo recuperar unha categoría que ao Galicia lle pertence pola súa historia, pola súa masa social, polo seu prestixio como un dos mellores clubs aficionados de Ferrolterra. A do ano pasado foi a mellor clasificación do Galicia de Mugardos en 25 anos, desque a mediados dos 80 rematara 6º, naqueles tempos nos que chegara a rozar cos dedos da man a Terceira División.

Os tempos seguen sendo bos, o Galicia segue loitando na división de prata do fútbol galego, pero a realidade demóstranos o excepcional da campaña pasada e lémbranos o que custa a categeoría. Hai seis anos non fomos quen de manternos. Tardamos catro tempadas en volver, pero non queremos marchar.

O domingo ás 17:00 a afición galicista será o duodécimo xogador no campo da Pedreira. Contra o Foz romperemos esa xeira de sete partidos sen coñecer a victoria que nos condena ao sufrimento. Son cinco as citas que restan na Pedreira, só cinco, e o equipo precisa dos seus seareiros. Pagará a pena, como nas grandes xornadas que nos ten ofrecido.

Dereitos, favores e o oitavo mandamento

2011-03-10T08:59:00.004+01:00

"Non dirás falso testemuño nin mentirás." oitavo mandamento do Catecismo Católico.

Vivimos nun Estado aconfesional. A relixión non é cultura, é relixión. Por iso a Administración Pública distingue as agrupacións culturais das relixiosas e as clasifica en distintos rexistros. Diferéncianse así os recursos públicos destinados a financiar as actividades culturais, non restrinxidas por motivos de culto, do financiamento a actividades relixiosas, que dispoñen do seu propio Rexistro de Entidades Relixiosas.

As confrarías que participan na Semana Santa ferrolana, por exemplo, segundo recollen nos seus respectivos sitios web, son ordes, irmandades, asociacións de fieis... pero non asociacións culturais.

Mugardos is different.

En Mugardos, en troques, a Cofradía de Jesús de Nazareno, malia non ocultar unha estrutura interna idéntica á das ordes ferrolanas (fundanda e con sede canónica na propia Igrexa de San Xiao de Mugardos, con Irmán Maior, Conselleiros de Organización, Culto e Convivencia, etc.), esquivou a regulamentación do Rexistro Provincial de Asociacións, que exclúe expresamente "igrexias, confesión e comunidades relixiosas" e inscribiuse como asociación cultural, á par de entidades como o Galicia de Mugardos o Club do Mar, a Comunidade O Zulo ou a Asociación de Montaña e Escalada Bestarruza. Non fixo así Portomagno, malia desenvolver en ocasións actividades de indubidable interese socio-cultural, como a campaña anual "Recicla co comercio" (aberta a tódalas nenas e nenos dos colexios do municipio, sexan ateas/os ou da fe católica, protestante, budista, xudía ou musulmana), e si se rexistrou en concordancia coa súa natureza como asociación de empresarias/os.

Pero é que así, os nazarenos podían entrar no reparto dos recursos públicos que o Concello de Mugardos destina ás actividades culturais. Se eles mesmos non caeran na conta, alguén debeu de asesoralos. Porque, simpatías persoais do rexedor coa fe católica aparte (lembremos a súa abstención na moción a favor do matrimonio homosexual, rompendo a disciplina de voto do BNG, e a defensa que fixo "do que é natural"), os nazarenos entraron con bo pé grazas a unha practicamente nula regulación das subvencións municipais (ver aquí tamén) que abre de par en par as portas ao amiguismo, ao clientelismo e á arbitrariedade que, de poder (e poden), entrarán ata a cociña. O PSOE preguntaba no Pleno do 30 de decembro do 2010 a que se debía que esta Cofradía de Jesús de Nazareno recibise maior subvención que a Asociación de Pensionistas e Xubilados/as Piñabeta, a Asociación Cultural Rondalla Mugardesa ou a Asociación de Empresarios/as de Comercio e Hostalería Portomagno. Non houbo resposta.

A Festa do Polbo tamén é unha boa ocasión para recibir axudas públicas por parte do Concello. As asocións que dispensan polbo á mugardesa na carpa da festa recadan o beneficio neto da súa venda, logo de que o Concello sufrague o custo do cefalópodo.

Jesús de Nazareno chamou ás portas da Festa do Polbo este ano e o BNG abriullas gustoso. Mais na Comisión de Cultura e Deportes atopouse coa oposición da Oposición (claro). PP, PSOE, EU-IU e IpMU opuxéronse a que a confraría relixiosa absorvese parte dos beneficios dun pastel pulpeiro que ten como finalidade axudar ás sociedades que desenvolven un traballo cultural ao longo do ano, de utilidade pública para o conxunto da cidadanía. O BNG quedou só e a proposta envainou. Jesús de Nazareno reclamou e, en xesto cómplice, o PP decidiu entón absterse para concederlle o mérito ao BNG de ser o único grupo político responsable da consumación da irregularidade. E o BNG consumouna, desoíndo as opinións contrarias do resto de grupos.

A explicación do Goberno

Pero, ¿con que argumentos se defende o BNG? Para o presidente da Comisión de Cultura non había outra opción que a de incluír á agrupación relixiosa na Festa do Polbo, xa que forma parte de pleno dereito do rexistro de asociacións e a súa solicitude cumpría "en tempo e forma". Á marxe da sospeitosa inscrición da Cofradía de Jesús de Nazareno como asociación cultural, ¿a que tempo e a que forma se refire o concelleiro de Cultura? Tras vinte edicións (dende o 2010 declarada de Interese Gastronómico pola Xunta de Galicia) e o paso de distintas organizacións políticas pola responsabilidade na área (agora o BNG, mais antes tamén o PSOE), a Festa do Polbo continúa sen un regulamento que estableza unhas normas, uns dereitos e unhas obrigas das partes implicadas (Concello e sociedades). Todo é discrecional, sen regras, dende o que atinxe ás sociedades participantes ata o protocolo a seguir canto á mesa presidencial, a onde se convidan ou exclúen ao resto de entidades a criterio do propio Alcalde, que, de feito, ten excluído a sociedades inscritas tamén no rexistro municipal (como a Portomagno, a A.C. Bezoucos ou a A.V. O Cruceiro de Meá) en base a non se sabe que criterios. Pero é que, sen regulamento, non hai demasiadas ferramentas para que entidades ou persoas defendan os seus dereitos, que quedan convertidos en favores ou grazas persoais de Xosé Fernández Barcia. Esa visión distorsionada que fai dos dereitos favores e que o propio Alcalde evidenciou no Pleno do 28 de xaneiro do 2011, no debate sobre unha moción da oposición que reclamaba, tamén, un regulamento de uso da web. Para el o seu funcionamento trátase "dun compromiso que teño eu" e "si os demais que estean no futuro non o queren facer pois é problema deles".

Eis a evidencia da "seriedade" da que presume o ainda Alcalde de Mugardos. O seu compromiso co futuro deste concello máis aló do seu réxime. O seu rigor e a súa equidade coa cidadanía a quen di servir sen distincións. Eis a mostra do que, acrecentándose ano tras ano, pretenderá impoñer outros catro anos máis, avergoñando (en lugar de achegarse) aos poucos críticos que aínda aturan a deriva do seu narcisismo dentro do BNG de Mugardos. Unha triste longa noite de pedra para a transparencia nesta vila.

Quixera dar grazas a Pilar Díaz Otero, quen dende o seu perfil no Facebook fixo pública a decisión do Presidente da Comisión de Cultura e prestouse a aclarar as dúbidas que xurdian ao respecto.

¡Salven a los Mugardos!

2011-03-08T17:43:00.001+01:00

A campaña de promoción da nosa vila máis productiva de tódolos tempos (ever and ever). Sen dúbida. ¡Fóiselles das mans!

O mes da peseta

2011-03-03T09:43:00.002+01:00

Non sorprende demasiado a repercusión da enésima campaña de Portomagno, a Asociación de Empresarias/os de Comercio e Hostalería de Mugardos. Unha, porque co volume de iniciativas que desenvolven ao longo do ano algunha vez habían de conseguir dar co quid mediático. Outra, porque en tempos de crise á prensa resúltalle atractiva a proposta da volta á peseta, como unha metáfora da desesperación económica que padecemos ata non sabemos aínda cando.

Parabéns a Portomagno e sorte con esa outra campaña en marcha: o Día do Pai.

A longa viaxe do gas

2011-02-26T19:05:00.001+01:00

Unha regra elemental das empresas é a de mercar barato para vender caro (ou esa outra dos bancos, que che emprestan un paraugas cando fai sol e cho reclaman cando chove). Por iso sería preciso unha boa explicación para entender algúns movementos do gas que chega a Mugardos. O día dos namorados o Cheik el Mokrani descargaba en Reganosa gas dende a convulsa Alxeria. O mesmo día que este buque saía da ría outro, o SCF Polar, cargaba en Reganosa para viaxar ata Xénova.

Seguro, segurísimo que han de ter unha boa explicación para que entendamos por que o gas de Xénova percorre máis de cinco veces (4540 millas náuticas) o traxecto que a separa de Orán (715). Porque así, de primeiras, o concepto de "negocio" semella como un pouco confuso. ¿Quen paga ese sobrecuste? ¿Que está pasando co negocio enerxético? ¿A quen están tomando por parvos?

Unha lectura recomendada: "Usted pagará los platos rotos del affaire Sonatrach", de Amaia Arteta no xornal Capital.

¿E ti de quen ves sendo?

2011-02-22T08:00:00.000+01:00

O top-25 dos apelidos mugardeses non debe ser moi distinto nos seus primeiros postos a calquera outro concello galego. Os Martínez, Fernández, García, etc. non singularizan especialmente a esta vila. Mais cando baixamos ata o oitavo posto (segundo a súa orde de frecuencia por cada 1000 habitantes, en datos do IGE) comezamos a sentirnos como na casa, entre os Varela, Pena, Romero, Rey, Díaz, Iglesias, Cartelle, Montero, Pereira... A cada quen viralle unha faciana, ou varias, aos miolos. Ou a propia. Poderemos atopar vencellos con municipios limítrofes, e particularidades pulpeiras. Se pertencemos a unha longa estirpe pulpepira, ou non tan longa. Eu non me podo queixar, ¿e ti?

A luz da verdade

2011-02-10T09:10:00.002+01:00

A luz da verdade sempre prevalece
sobre a obscuridade da mentira
e a difamación.

Con esta frase aspirante a proverbio saudou o ano o aínda Alcalde de Mugardos a algúns (non todos) os fogares da vila. Premonitoria. Dúas semanas despois de entrarmos no 2011 saltaba á prensa iso que os medios de comunicación gostan de chamar "crise" no seo do BNG, onde catorce afiliados/as anunciaban a súa baixa como consecuencia dun proceso escuro que esperta moitas dúbidas sobre o funcionamento san e democrático do Bloque Nacionalista Galego na bisbarra. Mais serán os seus responsables comarcais os que teñan que dar contas do balanzo da súa xestión, non eu.

A Xosé Fernández Barcia preguntáronlle o pasado 17 de xaneiro no Canal 31 sobre a marcha desas 14 persoas, ao que respondeu sibilinamente, deslizando un falso (¡inxurioso!) impago da metade desas baixas para reducilas, para ningunealas, para desacreditalas. Para rebaixar o seu número de 14 a 6 nunha estrana operación matemática (¿14-7=6?). Nin a honra propia debería defenderse máis que contando a verdade, nin a allea debería atacarse mentindo.

Escúdase en que o propio Responsable de Política Municipal do BNG comarcal refrendou a limpeza do proceso. Eu, polo de agora, presento aquí o revelador "timeline" das cousas, tamén refrendado por unha resolución do propio Consello Comarcal. ¿Alguén da máis? Si, hai máis e máis polo miúdo nesa propia acta que non debera transcender publicamente agás que alguén volva a poñer en dúbida a credibilidade das persoas que padecimos a "limpeza do proceso", que foi máis un "proceso de limpeza".

A serenidade a experiencia e a seriedade.

Fronte a ameaza dunha candidatura que poida loitar polo mesmo espazo electoral que se lle presupón ao BNG (presupoñamos primeiro que o BNG de Mugardos loita actualmente polo voto de esquerdas e filo-nacionalista, que xa é moito presupoñer), fronte a esa ameaza Xosé Fernández Barcia contrapón "serenidade", "experiencia" e "seriedade". Serenidade que, Pleno tras Pleno, desaparece perante os ollos da cidadanía, Serenidade que lle fai dar "bandazos" a remolque da oposición pola súa incapacidade para facer cumplir as normativas vixentes, que se torna "paranoia" cando se acusa á oposición de tramar operacións xudiciais, como se no seu día o imputase a Coordinadora Xeral de EU-IU e non un xuíz; Experiencia que o leva a zoupar unha e outra vez sobre as mesmas pedras e a esquecer que esta vila non comeza nos maiores, que estes tamén teñen preocupación polo futuro de seus fillos e seus netos, que atopan en Ares iniciativas que están a anos luz de fluír polos miolos do experimentado Alcalde e o seu equipo (?) de goberno; a Seriedade que fai que ano tras ano o Concello de Mugardos despilfarre recursos humanos e milleiros de euros (¡milleiros!) por mor dunha nula planificación e seguimento das obras municipais.

Nunha cousa ten razón X.F. Barcia: só a indiferencia da xente desta vila podería mantelo no seu posto, "sereo" e "satisfeito".

A nova web do Concello de Mugardos (e II)

2011-02-02T11:23:00.002+01:00

"Era unha prioridade actualizar a páxina". Así se expresaba Xosé Fernández Barcia o 29 de decembro para xustificar a renovación da web municipal. 36 días despois o Goberno do Concello de Mugardos publicou 3 notas informativas. Cando o habitual noutras webs municipais é a publicación diaria para veciñanza, en Mugardos sácase unha nota cada 12 días. A última delas, escueta, o 17 de xaneiro.

"Era unha prioridade actualizar a páxina". Si, era e é, porque a información actualizada deixou de ser un servizo á cidadanía hai tres anos, e continúa a selo.

Mais non é so a cantidade, senón a cualidade da información que se publica a que en ocasións incumple o propósito de utilidade pública. No último Pleno presentouse unha moción por parte de tódolos grupos da oposición denunciando o uso partidista da web e reclamando un regulamento de uso para ela. O Alcalde opúxose, mais xa corrixiu algunhas liñas da redacción orixinal, agochando as mencións directas a siglas e programas electorais.

O desenvolvemento dun regulamento de uso dunha web municipal, pagada con cartos públicos, e destinada a ofrecer un servizo público, é fundamental. Non debe ser nunca plataforma de proxección electoral nin de quen goberna hoxe, nin de quen gobernará mañá. Debe quedar clara a diferenza entre web municipal e bitácoras partidistas. Porén, a día de hoxe a última nova publicada polo Concello e a última publicada no blogue do BNG coinciden en data, en contido e ata na foto empregada. Equivócase o BNG de Mugardos (ou o que quede del), se pretende asimilar partido e goberno, ao estilo do que paradoxalmente adoitaba denunciar en tempos de Fraga Iribarne. Unha fuxida cara adiante. Unha deriva. Unha vergoña.

A nova web do Concello de Mugardos (I)

2011-02-01T09:51:00.003+01:00

O mércores 29 de decembro presentaba o Goberno deste Concello de Mugardos a nova web que dará servizo á veciñanza nos vindeiros anos. En palabras do propio Alcalde "era unha prioridade actualizar a páxina". Si que o era... e segue a selo.

Cara fóra o redeseño da web municipal concédelle maior peso ás imaxes, é máis visual. Anunciouse tamén a inclusión do programa SIGEM, que deberá permitir e axilizar a tramitación online de axudas, licenzas, pagamentos ou subvencións, mais do que aínda non se dispón. Outra novidade é tamén a aparición do "Buzón de suxestións", que favorece a comunicación directa co Concello, aínda que se bota en falta saber a quen nos diriximos. As respostas que o Concello poida darnos, a diferenza do que acontece en webs municipais como a de Ares, non serán públicas.

Cara dentro, como a propia SDWeb (empresa programadora da nova web) explicou na súa presentación, a nova estrutura amplía as posibilidades de incorporar novas funcionalidades. Para a edición de contidos substituíuse o sistema wikitexto polo WYSIWYG, o que fará que as persoas encargadas de engadir contidos se atopen nun entorno algo máis familiar, mais tamén abre as portas á descoordinación de estilos e conseguinte desorientación do/a visitante. Porén, como os propios técnicos explicaban “o que importa é que teña información actualizada”.

En liñas xerais, estas son as novidades fundamentais da nova web. Os estándares de accesibilidade xa se cumprían anteriormente. A organización da información que se ofrece (diferenciación entre Concello/Municipio) mantén o que xa existía. Non se observa unha ampliación suficiente da documentación aportada dende o Concello en seccións como Historia, Xeografía, Galería de imaxes ou Rotas, agás o engadido dun apartado propio para a Festa do Polbo.

Sobre a necesidade da actualización de contidos, e da súa cualidade, comentarei noutro momento.

Breve cursiño para conducir por Mugardos (XXIV)

2011-01-21T12:41:00.002+01:00

Prohibidas cacas.

O recente bando do Alcalde, lembrando unha normativa que pode castigar ata con 250 € as deposicións dos cans, é aplaudido ~~pola oposición~~ por IU-EU, que levou a iniciativa no asunto.

A partires de agora será interesante comprobar como, a dez metros dun coche reiterada e impunemente aparcado no peirao ocupando o carril enteiro mentres o seu dono toma o vermú nos bares, a Policía Local si multa a unha señora que deixou que seu can cagase na herba.

¿Ou non?

Querer ser algo máis que taberna mediática

2011-01-13T01:45:00.005+01:00

Podería ficar no BNG, ao quentiño e sen dar chío mentres un tal líder fai e desfai á súa maneira, á súa propia, sen contar con ninguén máis. Agardar á calada mentres observo o uso partidista da web do Concello que nunca lle consentiríamos ao PP. Aturar pacientemente a deriva tabernaria do blog da organización, dedicada agora a discursos chouriceiros (así, literalmente). Gardar incómodos silencios mentres xente da vila che describe a penúltima actitude lamentable dalgún membro do goberno (como insinuarlle aos comerciantes que a súa campaña de "EU corazón MUGARDOS" era publicidade encuberta a prol de Esquerda Unida [!?]). Demencial.

Pero resulta que a miña miopía política impídeme ver máis intereses que os do propio país, e os da miña propia vila. Velos á miña maneira si, como cada quen ten a súa propia visión das cousas. Eu, á miña visión mugardoscéntrica do universo, adoito darlle un toque... chamémoslle "galeguista", e digamos que "participativo", ou todo o que se poida. Outros terán outro xeito de ver as cousas. Totalmente lícito mentres non se tente vender o que non se é.

Así que ficar inutilmente agardando tempos mellores, deixando pasar catro, oito, doce anos da vida observando como en Mugardos seguimos sen unha verdadeira Biblioteca, ou unhas bases de concesión de subvencións ás sociedades transparente, ou un desenvolvemento urbanístico racional e sustentable, ou uns orzamentos participativos prometidos xa fai oito anos e dos que nunca máis se soubo, ficar observando iso mentres desfollaba a margarida partido-país deixou de ser unha opción. Gañou o país. Gañou a vila. Así remata un capítulo ~~e comeza outro~~. E sinto alivio.

Por min, Xosé Fernández Barcia pode dedicarlle toda a bitácora do BNG de Mugardos a leas de nula elegancia política con Juan Domingo de Deus, quen tamén entra gustoso no xogo do desprestixio da política. Poden gozar coma nenos do seu intercambio de ditos populares, citas célebres e montaxes fotográficas cutres e de pésimo gusto. Hai mundo máis aló da taberna mediática.

Boa entrada de ano. A ver se damos arrancado, que hai moito que dicir.

O urbanismo é cousa de homes

2010-11-30T11:10:00.004+01:00

O que vedes é a composición das Comisións Informativas no Concello de Mugardos, divididas por xénero. É unha ollada superficial, mais deixa en relevo o camiño que aínda lle queda por andar á verdadeira igualdade entre homes e mulleres. A de Urbanismo e Industria, esa xoia da coroa de calqueira corporación, é copada en exclusiva polos homes de tódolos partidos, agás EU-IU, que ten unha única concelleira.

En xeral, a gráfica reflicte unha tendencia clara a deixar en mans dos homes a política económica e das mulleres a política social. Ata o punto de que ningunha comisión chega ao 60-40% agora que, por lei, si se cumpren as porcentaxes nas candidaturas.

Derrubada (en parte) a barreira numérica, chega o momento de derrubar preconceptos.

Breve cursiño para conducir por Mugardos (XXIII)

2010-08-25T11:40:00.003+02:00

Desbandada

"Este vaise i aquel vaise,
e todos, todos se van,
Reganosa, sen accionistas quedas
que te poidan galeguizar."

Turismo de ida e volta

2010-08-06T10:00:00.002+02:00

O turismo mugardés vive fundamentalmente da gastronomía. Pero é que tampouco podería facelo de moito máis. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística no 2009 Mugardos tiña apenas 41 prazas de aloxamento, todas hoteleiras; o 9% das que ofrece Cabanas (onde 2 de cada 3 son prazas hoteleiras e a terceira corresponde a pensións), o 10% das que ofrece Ares (campamentos turísticos no 94%) ou o 64% das que ofrece Fene (todas pensións).
¿Que podería significar isto? Pois que a Mugardos vense a gozar do paseo marítimo, a xantar nas polberías do peirao, pero non a durmir. Que parte dos visitantes teñen que desprazarse ás vilas veciñas para pasá-la noite. Que esa mesma xente cea aquí, pero sae de copas fóra para non ter que coller o coche.
A insuficiente oferta de prazas de aloxamento é unha eiva coñecida. Seguramente a coñecen os promotores da conversión do Castelo da Palma en hotel, mais sería interesante atraer tamén proxectos máis modestos e menos problemáticos. Mellor para o comercio, mellor para a hostelería, mellor para o emprego. Unha fonte de recursos.

¡É a economía, caralletas!

2010-07-27T08:00:00.003+02:00

Que ninguén se trabuque, é a troula, si, mais esa troula é como a auga que move o muíño. Benquerida carallería, o ano que desapareceu a Comisión de Festas de Mugardos, esgotada por un modelo baseado en poucas persoas para moito traballo e pouco recoñecemento, ese mesmo ano naceu a Comisión de Caralladas, reformulouse a festa, o xeito de nos divertir na semana grande da vila, cambiamos as orquestras e os cochitos por un concepto novo onde todos podiamos ser actores no canto de espectadores. E fixémolo entre toda a xente que quixo participar do nacemento das Olimpíadas de Peñas.

Os piares non son inxenuos. A organización colectiva é un reto non doado, pero os seus froitos multiplican a satisfacción. Cada persoa colaboradora séntese partícipe, porque o é, do resultado final. A festa ten que ser feita polo pobo e para o pobo e temos exemplos de como facelo. O pequeno empresariado pulpeiro é tamén parte fundamental. Bares, tendas, profesionais autónomos, todos saen gañando cando atraemos xente de fóra á vila. É a auga do muíño. E tamén por iso quixemos reter todo o que aquí xeramos cunha fórmula: os caralleuros. A Comisión de Caralladas apenas move euros en metálico. As empresas que agora colaboran coa festa só cuñan billetes válidos no seu propio establecemento. Todo queda na casa. Todo convida a volver a Mugardos. E a fórmula é transparente, anima a colaborar máis abertamente, estimula aos participantes, funciona.

Chamamos a atención de La Voz de Galicia, do Diario de Ferrol, de Radio Fene. Comezan a falar de nós nos concellos veciños. Eis a clave do éxito: abrirnos, recibir cos brazos abertos a quen xa ve en Mugardos unha alternativa de lecer, e non só no verán. O obxectivo é converter unhas festas de vila nunhas festas de bisbarra, primeiro, e o que teñan que ser, despois.

Benquerida carallería, benquerida veciñanza, andamos o camiño correcto, e nestos tempos boa falta fai. Pasade bo verán.

¿Hai alguén aí?

2010-07-22T02:00:00.002+02:00

Primeiro foi mugardosnet.iespana.es, que naceu da teima de demostrarlle a aquel goberno municipal do 2002 que se sen cartos nin medios se podía facer unha web de información municipal digna, co que se gastaran naquel despropósito xa desaparecido de www.mugardos.net poderíase ter feito algo moitísimo mellor. A experiencia durou dous anos. Rematou cando o tempo dispoñible para mantela (aquela era unha web totalmente artesanal) e as fontes de información menguaron.
Nese momento (decembro do 2004) naceu este caderno de bitácora, ainda que non foi ata ano e medio despois cando decidín que a súa liña sería a de mesturar dúas paixóns: o deseño gráfico e Mugardos. En paralelo xurdiu un foro do que saíron grandes debates, si, pero tamén graves acusacións persoais a este ou aquela dende o anonimato dos nicks covardes. O foro foi o primeiro en caer. O respecto ás súas regras básicas comezouse a perder no tempo no que os veciños de Meá decidian pecharse durante o verán do 2007 na Casa Consistorial, visibilizando, unha vez máis, que a pranta de gas partira a sociedade mugardesa en dous. Logo veu o caso Virgin e, en resultas, o foro saltou polos aires.

Este blogue aínda tardou bastante máis en morrer, pero o seu punto feble quedara xa en evidencia: o vandalismo ideolóxico dos agochados. E durante outro ano e pico continuei con esta bitácora, que foi virando na súa temática procurando esquivar as deposicións intelectuais duns poucos.

Pero chegaron as redes sociais, o Facebook, o Twitter, e con elas as persoas con nome e apelidos, as opinións entre amigos, os debates constructivos, o falar de todo un pouco segundo lle veña (malia haber moita xentiña monotemática). Coas redes sociais desaparecían os insultos anónimos, as acusacións baixo nicks, a gresca verbal. E manter este blogue comezaba a dar moita preguiza.

¿Para que volvo, entón?

Para poder falarlle desta vila ao mundo, e non só ás amizades previamente aceptadas. Para que escoite quen queira, e non só a quen eu lle deixe. Para berrar máis alto, porque sigo tendo cousas que dicir do que Mugardos é, do que Mugardos podería ser, do que en Mugardos acontece. O público é outro, é distinto, compórtase distinto, e non sempre para pior. A ver o que da de si. Ogallá prenda.

3, 2, 1... volvemos.

Recomezamos

2010-07-21T17:57:00.002+02:00

Logo dun ano algo haberá que contar. Algo haberá que dicir. Algo haberá que facer.

20N, ou a enxeñería caralletas no máximo esplendor

2009-11-18T05:30:00.001+01:00

Sábeme mal ter tanto tempo parada esta bitácora pulpeira, de verdade que si. Ocórreseme que, para deixar mellor sabor de boca ao tempo que tentamos que a rutina do inverno restableza os ritmos perdidos, nada mellor que unha boa cita gastronómica.
Veredes, o que a Comisión de Caralladas Mugardesas argallou desta volta supera as máis altas cotas acadadas pola inxeñería festeira: un concurso popular de pinchos, aberto á participación de calquera e cun xurado popular que seredes todos vós, si, vós.
¿Que como vai furrular? Tentarei explicárvolo coa infografía que tedes eiquí enriba e algúns apuntamentos máis. Para vós é simple. Se queredes participar non precisades máis que aparecer entre as 21:00 e as 22:00 h. na Cervexería El Malecón cun prato cunha ducia de pinchos iguais. Se o que queredes é probalos só tedes que estar alí a partires das 22:00. ¿E o resto? O resto é tan sinxelo como emparellar os 12 pinchos de cada prato con outros 12 pinchos de pratos distintos, vendervos cada parella por 1,20 €* e darvos a responsabilidade de decidir cal dos dous que probastes prestouvos máis. Que participan 10 pratos, pois 60 pratiños. Que hai 20, pois 120 pratiños. Podedes papar tódolos pratiños de dous pinchos que queirades e poidades e en cada ocasión votar polo mellor. Cando rematedes as existencias recontaremos os votos de cada un e o declarado como pincho máis saboroso gañará o que déramos xuntado coa venta das vosas consumicións.
Poñede a auga a ferver, o aceite a punto e preparádevos para a máis exquisita das caralladas que teñades visto por estes lares. Hai pique, adiántovolo ;)

* Dos 1,20 € do pratiño de dous pinchos 1 € vai para o premio final e 0,20 € para os gastos da Comisión de Caralladas.

Olimpíadas de Peñas 2009: O vídeo resumo

2009-09-24T08:00:00.001+02:00

O 28 de novembro do 2008 dez mugardeses/as xuntáronse no pub O Trope e brindaron pola fundación da Comisión de Caralladas. A súa teima era reinventar a festa nesta vila, que nunca volvese a ser o mesmo. O primeiro gran proxecto foi argallar unhas Olimpíadas de Peñas no verán, durante a semana que vai dende a Festa do Polbo ata as Festas do Carme. Peñas xa tiñamos, camisolas cada unha delas tamén, só facía falla prender o lume porque a leña xa estaba lista.
E prendeu. O facho olímpico percorreu Mugardos para inaugurar os Xogos e a troula non parou en sete días. Contabamos con xuntar unha dúcia de peñas, participaron dezasete. Contabamos con 60 ou 70 caralletas, pasamos dos 300. Botamos por fóra. Conseguímolo. Ata o cura aprazou unha misa para ver a Subida de Carretillas que rodeaba a igrexa.
A festa mugardesa non volverá a ser a mesma. Será mellor. E será grazas á xente desta vila, e será tamén grazas á xente de fóra á que lle ferverá o cú por coñecer a troula pulpeira. Porque a troula pulpeira agora é moita troula.

Canto a Mugardos

2009-09-21T23:47:00.002+02:00

Voltamos das vacacións, que xa viña sendo hora. As Olimpíadas de Peñas deixaron na reserva as gañas de palique blogueiro, pero xa me vou recuperando.
Comezo cunha débeda pendente contraída con Antonio Cartelle, que dende fai uns meses engrosa a nómina de amizades pulpeiras. No seu día publiquei a letra do Canto a Mugardos que el compuxo, hoxe tócalle á música e á partitura. Agardo que vos preste.
Comezamos (de novo).

Olimpíadas de Peñas 2009: O programa

2009-07-10T11:59:00.002+02:00

Ver Olimpíadas de Peñas 2009 en un mapa más grande

E para os que teñan fame de saber, aí vai todiño, todiño, todo... menos a farra posterior :)

Inauguración Caralletas

2009-07-09T10:48:00.003+02:00

Xa non queda nadiña para que o pebeteiro prenda lume e de comezo aos Xogos. E como mandan os cánones olímpicos, non hai pebeteiro que non prenda sen o paseo de rigor do facho olímpico. Así que este venres 10 ás 21:00 partirá da pulpería A Jarabeta o capitán da peña "Lonas" para darlle o relevo a "12 Meses 12 Causas", e logo a "Ronda Ya", e logo a "Endisque...", e logo a "Las Joyitas", e logo a "Ti, ti, ti e máis ti", e logo ás "Lerchas", e logo a "As Tradicións", e logo a "Franza Champions League", e logo "Los Infiltrados", e logo "Ancho Europeo", e logo "Los Pilindrines", e logo "Los Berenjenas", e logo "Zampa Rondas", e logo "Tokiskipataska", e logo "Tropezón" e finalmente a "Peñaca Ñaca", que prenderá lume á queimada para dar comezo a unha troula de 8 días sen parar que comezará co Ránking das Rondas como primeira proba puntuable. ¿E ti valo perder?

Olimpíadas de Peñas 2009

2009-07-08T01:12:00.006+02:00

O prometido é débeda, e para saciar a sede de información de moitos/as caralletas velaí vos vai un FAQ das preguntas que máis facedes:

¿Que é iso da Comisión de Caralladas? A Comisión de Caralladas somos todos/as os que queiramos ser, todos/as os que teñamos gañas de troula nesta Vila de Mugardos. Non hai que darse de alta en ningures, só participar opinando ou botando unha man cando argallamos algunha carallada.
¿Como funciona? Empregamos o Facebook como ferramenta para comunicarnos. A día de hoxe somos 114 os caralletas apuntados ao grupo da Comisión de Caralladas. De cando en vez xuntámonos tamén nalgún local da vila, tomamos unhas cañas e debatemos cal vai ser a vindeira festa e como imos facer. Só tes que estar alí.
¿Qué é iso das Olimpíadas de Peñas? Pois é a carallada máis grande que nos teña pasado polos miolos. Trátase dunha semana enteira de campionatos de todo tipo para facer competir ás peñas que tradicionalmente se forman na Festa do Polbo. Ao final de cada proba tódolos participantes obterán unha puntuación que se irá sumando nunha clasificación xeral que dará opción a tres grandes premios (medallas de ouro, prata e bronce).
¿Como se participa? Quen queira só ten que aparecer alí durante a media hora previa ao comezo de cada proba. Nese prazo cada peña terá que elixir os seus dous membros que sumarán puntos para ela (no caso de probas por parellas terán que elixir dúas parellas). Así parten en igualdade as peñas pequenas e as grandes (hainas de 10 e hainas de 60).
¿Hai que pagar algo? Nadiña, tódalas probas son de balde.
¿Se non teño peña podo participar? Si, en calquera proba. Pero tes que ter en conta que dúas delas son colectivas (Canción de Tasca e Campionato de Brilé), polo que terías que procurar algúns amigos máis.
¿Cando comezan e cando rematan as olimpíadas? Comezan o venres 10 ás 21:00 coa Cerimonia de Inauguración (como tódalas olimpíadas, cun desfile de facho olímpico e encendido de pebeteiro) e o VI Ránking das Rondas e rematan o venres 17 coa Subida de Carretillas e o Campionato de Dardos. Durante esa semana tódolos días hai como mínimo un campionato.
¿Que premios hai? Xuntamos algo máis de 2000 € en premios. Os premios danse en billetes da Comisión de Caralladas, os caralleuros, que son vales para consumir nos establecementos da vila que teñan selado o seu reverso. Parte dos premios repártense aos gañadores de cada proba, pero os premios máis grandes son para os gañadores da clasificación final ao remate de tódalas probas (aproximadamente 500 caralleuros á mellor peña, 250 á segunda e 120 á terceira).
¿De onde saen os premios? Dos establecementos da vila. A Comisión de Caralladas pediulles colaboración aos locais de hostalería e dende eiquí temos que dicir que se portaron todos de 10 dende o primeiro día. A argallada tamén chegou a oídos de algúns comercios que se sumaron e seguramente serían máis os que participasen, pero non dimos abasto. Pedímoslles desculpas a tódolos que quedasen sen a visita da Comisión.
¿E o calendario das probas olímpicas? Iso mañá, que hoxe é tarde xa... ;)

Ránking das Rondas - Edición Olímpica

2009-07-06T00:40:00.003+02:00

Si, si, si, xa o sei, dende a Comisión de Caralladas temos unha demanda de información sobre as Olimpíadas de Peñas grandísima, pero é que amasamos tanta troula que non damos feito. Primeiriño de nada, anunciarvos unha nova edición do máis célebre campionato de dados que se celebre nesta parte da Vía Láctea. Botaremos por fóra, máis que seguramente. Pero desta volta virá adobado por moooitos máis motivos para que as Festas de Mugardos fagan pequenas ás Festas das Peras de Pontedeume. Ireivos informando.
¡Saúde e festa!

Ela tamén é mugardesa (e perdeuse)

2009-06-14T14:01:00.004+02:00

Esta gatiña taaaaaan bonita andaba hoxe perdida polo medio da estrada fronte ao Concello. Deixouse coller, ule ben e tiña un pouco de fame que xa non ten porque a trouxen para a casa. Non é de raza común... así que agardarei a que o dono ou dona a reclame antes de que lle colla (máis) cariño. Poden contactar por correo (artritris@hotmail.com). ¿Que nome lle poñemos mentres tanto?

Actualización: xa apareceu a dona (ah, e ao final era gato).

Cando camiñar pode ser prexudicial para a saúde

2009-06-10T08:00:00.001+02:00

A velocidade, esa paixón humana que acelera os ingresos por dereitos de retransmisión dos grandes campionatos de F1 hoxe, de rallies onte... e, se cadra, o segundo soño cumprido pola nosa especie, logo do de surcar os mares, e antes do de voar.
Mais, por desgraza é tamén, dos tres, o soño que hoxendía provoca máis pesadelos. A pingueira diaria de vidas, de eivados, non semella ser abondo para os que esquecen que ao xogo das carreiras non pode xogarse nas estradas, senón nos circuítos.
Dende esta atalaia na que escribo non pasa un só día, nin un só día, no que non se conte cando menos media ducia de rinchamentos e de aceleróns máis propios de Silverstone que da AC-122 á súa entrada en Mugardos. Non pasa nin un só día dende máis dunha década na que fago vixía no que non fique agardando o desenlace sonoro. E periodicamente acontece o que periodicamente tiña que acontecer: o esnaframento.
As medidas de seguridade nalgúns tramos de estrada deste concello son ínfimas aínda agora, que cando menos temos "sendas peonís". Os riscos dos peóns son, aínda hoxe, demasiado elevados. As sinais horizontais que marcaban a fronteira entre o país dos peóns e o país dos carros nas curvas da Fontegrande non duraron nin 15 días. ¡Nin 15 días! E aos macarras non hai quen lles pare os pes.
Ogallá ninguén, nunca, teña que empregar isto que veño de escribir agora como crúa hemeroteca.

Europeas 2009: gañou a abstención

2009-06-08T12:24:00.007+02:00

O dato que máis chama a atención dos resultados das eleccións ao Parlamento Europeo en Mugardos non se reflicte na gráfica. É o do 42,03% de participación, ou 57,97% de abstención, se se prefire. Menos da metade da xente convocada ás urnas. Algo non furrula no mecanismo, semella evidente.
E logo están os números dos que si foron (fomos) votar. Os votos da minoría. E a minoría mugardesa votou maioritariamente ás solucións do PP de Mayor Oreja ao tempo que lle restou un chisco de confianza ao PSOE de López Aguilar e á IU de Willy Meyer, e moita confianza ao BNG de Ana Miranda. ¿Haberá alguén que sexa quen de botar conclusións a nivel local? Eu non, mais sempre houbo optimistas...

Actualización: Velaquí tedes a gráfica da vergoña que convirte en ridículo calquera discurso triunfalista. As porcentaxes son sobre o total do censo electoral para o 2004 (gris) e 2009 (cor).

...e os alevíns foron subcampións de Copa

2009-06-04T23:35:00.003+02:00

A tempada futbolística vai rematando e, vendo o balance final, podemos asomar un bo sorriso:

Ascenso do primeiro equipo á Rexional Preferente.
3º posto do Galicia B na Segunda Autonómica o ano da súa estrea.
Semifinais da Copa da Ría en categoría xuvenil.
3º posto do Galicia na Segunda Autonómica Infantil.
3º posto do Galicia na Primeira Autonómica Alevín (fútbol-7)
Subcampionato da Copa da Ría Alevín.

Vendo semellante demostración de talento pulpeiro un xa sospeita que, se máis clubs deportivos tivesemos (especialmente femininos), máis amasabamos pola ría adiante ¿acaso non?

Da longa estirpe caralletas

2009-06-01T23:06:00.000+02:00

Quixera ter escrito esta entrada onte, ou hoxe cedo, a tempo para convencer aos últimos preguiceiros, pero as cousas ás veces só son como poden ser, non como un quixer.

Conta a Historia, tantas veces desmentidora dese "antes a xuventude non era así", que á xente da volta levoulle pouco tempo facer do Voto de Chanteiro unha xolda máis pagá que devota, escenario de situacións"pouco edificantes para a moral". Unha tendencia natural nesta vila pulpeira.
Cos anos a carallada fíxoselle moito aos da banda de alá da ría e os de Ferrol dixeron que, Carmiña, lo dejo. Corría a primeira metade do XIX. Aos da Graña tamén lles viña grande a troula e baixaron do carro "desde que un año se embriagaron, cayeron al mar y hubo ahogados y con ellos cayó la imagen de S. Roque que traían en procesión". Ares tomouse o pulso e comprobou que o xen caralleta dos pulpeiros non corría polas súas veas e foi o derradeiro concello en apearse. Fomos quedando sós, o mar, a festa e máis nós. Máis de seis séculos despois continuamos a tradición dos novos avós, os avós dos nosos avós, os avós dos avós dos nosos avós... Os únicos que mantivemos a tradición festeira que Ares recuperaría xa no 1954, case 120 anos despois de escagarriñar pola pata abaixo, fomos os mendas lerendas. Fomos Nós, os Caralletas. Que siga a troula.

Mugardos en Internet (V): Concello de Mugardos

2009-05-28T21:25:00.004+02:00

Logo dunha paréntese de dous meses e pico retomo a análise das principais webs mugardesas. Desta volta tócalle á do Concello de Mugardos e, se ben no momento da análise xeral obtivo un 4,7 algúns cambios dende aló provocan que para hoxe faga unha pequena corrección. Por partes:

Deseño e estrutura: o apartado forte da web, e onde destaca por enriba das demáis. Ten dominio de seu e as URLs das distintas páxinas son bastante limpas. Google ofrécenola como primeiro resultado da procura "mugardos", o seu deseño axuda á navegabilidade e dispón de versión en galego, castelán e inglés, ainda que esta última presenta contidos diferenciados, de orientación fundamentalmente turística.

Contidos: Dende fai xa demasiados meses desapareceu a información da xestión política da sección "Últimas novas". Porén, dun tempo para acó mantense un bo ritmo de actualización da axenda socio-cultural, taboleiro de anuncios e información sobre cursos e convocatorias. Ademais, non deixou de publicar as actas de Plenos e Xuntas de Goberno. Isto fixo que subise a nota dende a primeira análise neste capítulo do 5,3 ao 6,4 e no global do 4,7 ao 5,0.

Participación: A web non ofrece posibilidade algunha de interacción mediante comentarios ou un buzón público de suxestións.

Comentario: A web pública, a web na que o Goberno Municipal informa aos veciños/as podería ter moita máis vida da que hoxe ten. Actualizala con novas como se facía durante os seus primeiros meses só ten vantaxes, polo que é incomprensible o desleixo que padece. A maiores, sería positivo atopar unha fórmula de participación da veciñanza, ben coa posibilidade de comentar a actualidade, ben coa creación dun buzón aberto no que se publicasen as preguntas dos/as veciños/as que atopasen resposta nos membros da corporación, abrindo así a web a todos/as.

Ela tamén é mugardesa

2009-05-26T12:50:00.002+02:00

Algo lle chamaba a atención que andaba á espreita.

O derbi (case) perfecto

2009-05-19T13:26:00.003+02:00

Poucas veces coincidirán tantas circunstancias darredor dun derbi entre mugardeses e aresanos.

O Galicia participa na Copa da Ría co seu segundo equipo, ateigado de mugardeses, para que non protesten os de Ares.
Galicia B e Numancia coinciden dende este ano na Segunda Autonómica. Os dous partidos (o de aquí e o de acolá) gañámolos nós.
O sistema de competición é, ata que cheguen as semifinais, a un único partido, polo que o do domingo é decisivo.
A final este ano xógase en Prados Vellos (Ares). Eliminar ao Numancia suporía a) deixalos sen a "súa" final e b) achegarse un chanzo máis á meta de gañar a Copa en Ares.
O sábado pasado o Numancia de Ares gañaba a Copa da Ría xuvenil e como non deberon de atopar xente en Ares que lles seguise a festa viñeron a Mugardos, por ver se nos chinchaban un pouco.

Disque quen rí último rí mellor ;)

Actualización: Vaia, pois ao final riron os do Numancia de últimos... ¡pero que ben se está en Preferente!

Paranoia dixital

2009-05-01T22:00:00.001+02:00

No curso 1996-97, eu diría que alá polo Día das Letras, a Asociación de Estudantes por Galiza, que se puxera en contacto coa Escola de Imaxe e Son da Coruña, proxectaba nas aulas do Instituto de Mugardos varias curtametraxes galegas.
Onte flocos.tv gañou o premio Mestre Mateo á mellor obra interactiva e entre a filmoteca que poñen ao noso dispor atopeime coa "Paranoia dixital" que fora a curtametraxe da que máis me lembro daquelas proxeccións no instituto no 17 de maio do 1997. Hai caras coñecidas.

E á cuarta foi a vencida

2009-04-27T19:30:00.001+02:00

Que digo eu que xa nos ía tocando, ¿ou?
O Val non puido gañarlle ao Bertamiráns e consumouse o ascenso matemático do Galicia a falta de dúas xornadas para o remate da liga. Fíxose raro non celebralo no campo, que é como prestan estas cousas, pero disque, se cadra, en quice días despedimos a tempada na Pedreira fronte ao Orillamar cunha churrascadiña e esa troula da que tanto gostamos por estes lares.

Copa 2009

2009-04-24T12:20:00.003+02:00

Xa temos os emparellamentos de dezaseisavos e oitavos de final dunha Copa de Ferrol 2009 que este ano trae unha importante novidade: as eliminatorias seran a un único partido ata as semifinais. O sorteo quixo que o Galicia comece recibindo a un clásico, o Cedeira, no campo da Pedreira, onde tamén se xogaría o seguinte cruce fronte ao Numancia ou o Aspirantes. No ano en que a final se celebra en Prados Vellos queda xa desbotado o gran derbi de Bezoucos. Cachissss.

Primeiro match ball

2009-04-20T13:14:00.005+02:00

Tres ascensos frustrados despois semella que este ano, cando menos, a psicose colectiva que agarrotaba aos xogadores galicistas nas derradeiras xornadas da tempada non vai ser tal. Desta volta son os que veñen detrás os que perden folgos e son os nosos os que fan os deberes.
E así, por fin, esta semana as frías matemáticas din que xa temos a primeira posibilidade de celebrar o regreso á Rexional Preferente. Fará falla gañar o sábado na Pedreira ao Meirás e que o Val non gañe o domingo na súa visita ao Bertamiráns. ¿Irá desta?

O pobo tranquilo

2009-04-16T12:51:00.006+02:00

Isto que vedes aquí enriba é a gráfica que representa o número de titulares sobre cada concello aparecidos na edición dixital de Diario de Ferrol durante tres semanas (do martes 17 de marzo ao luns 13 de abril). Ocorréuseme facer durante todo ese tempo tal seguimento por ver se era certa a sensación que teño dende fai meses de que a actualidade na vila caeu en letargo. Escollín Diario de Ferrol por ser o xornal que máis páxinas dedica á información local.
E velaí o resultado: somos un pobo tranquilo. Non tanto como como a comatosa Neda (5553 habitantes segundo o IGE), máis ben ao nivel de Cabanas (3287), pero lonxe, moi lonxe, do veciño Ares (5682) ou dos máis populosos Fene (14169) ou Pontedeume (8561). Nin actualidade política, nin actividade asociativa, nin sequera uns sucesiños de nada. Poderiamos entender que os xornalistas dese diario non nos prestan atención abondo, pero unha ollada á web oficial do Concello fainos sospeitar que os motivos deben de ser outros. Ocórreseme que, dándolle a volta á tortilla podiamos ofrecer Mugardos como destino turístico para os amantes da paz... da paz dos cemiterios.

O país do ben-vale

2009-04-13T18:00:00.004+02:00

Temos enriba unha crise estrutural, un follón de mandar carallo. A culpa cada vez parece máis claro que a teñen os que no seu día especularon temerariamente para facer negocio. Aí temos aos bancos co cu ao aire. Ou ás promotoras arruinando a moitas familias.
Por estes lares tamén houbo quen fixo negocio a costa de vender fume. Reganosa presentouse no seu día como unha cousa imprescindible e urxentísima. Mentres algúns veciños diciamos o de "Planta de gas fóra da ría, da tempo dabondo" os políticos ben-valistas, cobizosos por xestionar as prometidas glorias económicas e laborais dicían que era agora ou nunca. Disque se non se facía en Punta Promontorio levaríana para Xixón e aos que non queriamos a planta dentro da ría chamábannos "asturianos" e "antigalegos". Curiosamente, en Xixón non vían incompatible a súa planta coa nosa e tiraron para adiante igualmente.
Hoxe, coa chapuza rematada e funcionando, resulta que tampouco había tanta urxencia, que Reganosa traballa a medio gas porque nin en Sabón hai os ciclos combinados que se agardaba, nin hai industria química paralela, nin nas Pontes demandan tanto gas.
Hoxe na vila sobran os dedos dunha man para contar os veciños que traballan na planta. Os supostos beneficios económicos non parece que libren a Mugardos da crise nin que o fagan máis próspero que calquera outro concello da volta. A "vía rápida" serviu para que os empresarios mugardeses apostasen por instalarse fóra, en Vilar do Colo. E a cafrada é tan, pero tan grande, que aos poucos iremos descubrindo máis e máis demostracións de como a especulación duns e a estulticia doutros a rematamos pagando todos.
Agora resulta que en tempos de crise os buques gaseiros máis modernos son tamén moito máis grandes. Claro, aforran viaxes e polo tanto custes. Pero unha planta noviña do trinque como a de Reganosa non vai ver nin o primeiro sinxelamente porque dentro da ría non caben (¿sóalles "Planta de gas fóra da ría"?). Xa agora case non caben os pequenos que teñen que agardar a pleamar, imaxínense o dobre de grandes.
Pero aínda fuxindo para diante queren dobrar a capacidade. E como non poderán dobrar o tamaño dos buques é de supor que terán que dobrar a frecuencia de entrada na ría, os custes e os cartos cos que a Administración parcheará o furado. Ao revés do resto do mundo. Somos un modelo a seguir. O modelo do ben-vale. E aos que nos queixemos: leña.

Collendo carreira para o verán

2009-04-13T08:00:00.002+02:00

Velaí tedes a progresión do (probablemente) campionato de dados máis popular de todo o país. Simplemente un éxito. E agora andade atentos porque para as festas do verán a troula que vai montar a Comisión de Caralladas non vai ser cousa dun día ;)

post-V Ránking das Rondas

2009-04-11T16:11:00.003+02:00

Cen rondistas, cen, que se di pronto, déronse cita unha vez máis no templo das rondas mugardesas para dirimir quen fai rodar mellor os dados polo tapete. Por terceira edición consecutiva o Ránking ten nome feminino. Os dados parecen cousa de mulleres ;)

XIX Certame de Rondallas

2009-04-07T08:00:00.002+02:00

Aí tedes parte do que foi o XIX Certame de Rondallas do Concello de Mugardos, que deixou, entre outras cousas, este "Canto a Mugardos" por parte da Rondalla Mugardesa:

Mugardos,
miña terra querida,
verxel dos meus amores,
anaquiño de Galicia
con realeza e honores.

Terra agarimosa e meiga
da fermosa ría ferrolán,
onde os que a ela chegan
e a pouco que nela acougan,
por desexos, non se van.

Enxendro de boa xente,
mariñeiros, heroes,
da cultura e bo talante,
moitos foron nesta Vila
os que tiveron lugar.

Terra viva de emigrantes
que, abandonando os seus lares,
sufriron vicisitudes
marcharon cruzando os mares
hacia terras de ultramar.

Traballando sin cesar,
con ilusión, enerxía
e ansias de prosperar,
soñando en poder un día
a seu pobo retornar.

Sobria terra nai onde nacín,
cantarche ata morrer quero
ainda que sexa sufrindo
pois, estando ao teu carón,
eu morrería, si, pero vivindo.

Letra e Música: Antonio Cartelle Vilasánchez.

V Ránking das Rondas

2009-04-04T17:20:00.001+02:00

Ano 30 d.C., os romanos crucifican a Xesús e mentres agardan que morra bótanlle unhas rondas. Eis a demostración da milenaria tradición que este venres habemos de honrar na V Edición do Ránking das Rondas.
Porque, miñas donas e meus señores, imos xa polo quinto Campionato Mundial de Rondas Mugardesas. Si, si, comezámolo o véspera de reis do 2008 con 16 parellas e un ano e tres edicións despois chegamos ás 41. A cuestión de xénero está igualada. O Ránking xa coroou a dúas parellas de reis (Ránking I e II) e outras dúas parellas de raíñas (Ránking III e IV). Xa vimos enfrontamentos fratricidas, xa vimos a fillos gañarlle a pais, alumnas derrotar a mestres, mozas humillando a seus mozos, xa vimos rondistas tuneados... e os premios foron aumentando campionato tras campionato.
Xa non hai que agardar máis. Non hai inscrición previa que faga falla, buscade parella e aparecede alí, no Trope, entre as 20:30 e as 21:00 do venres santo. Loitade como gladiadores romanos e coroádevos Reis do Ránking das Rondas ata que a edición pulpeira vos destrone... ou non!

Mugardos punto sísmico

2009-04-02T23:55:00.006+02:00

Segundo tremor de terra no que vai de ano. Érache o que nos quedaba.

Na morte de Santiago Torrente

2009-03-30T00:43:00.003+02:00

No club da xente que loita por un mundo mellor non che piden ningún carné.

Fortu e Birras

2009-03-27T00:20:00.001+01:00

É en momentos como este cando un se reencontra consigo mesmo, cando retoma a consciencia de que un blogue non deixa de ser un proxecto persoal, unha visión íntima do mundo. Se gusta, ben; se non gusta, non pasa nada, aí está a barra de direccións para teclear outra cousa. Digo isto porque ás veces sínteste atrapado por unha personaxe creada por ti mesmo. E entón, calquera día, por calquera motivo, fortuitamente, tropezas con vellos papeis que che lembran o camiño percorrido. E o camiño percorrido gústame, e moito, na meirande parte dos seus case 32 quilómetros.
Pois si, eu fíxenvos as miñas pequenas incursións na banda deseñada. O profe Agustín procurara cultivar nos seus alumnos prepúberes o gusto polo cómic. Polo menos nun tivo éxito, ainda que ningún bosquexo viu a luz ate que atopei nas páxinas da AEG, primeiro, e de Cousas, despois, a oportunidade de publicar as miñas trasnadas gráficas claramente influídas por un Carlos Azagra a quen tiña por debuxante de cabeceira.
Outra das miñas grandes paixóns foron, e siguen sendo, as festas do país. As romerías. Nada de festivais, nin concertos, eu quero monte, río, alameda, gaitas, sol, ver aos vellos preto miña. Eles si que saben latín. Veñen de volta na cousa da festa. E claro, xúntalle a querencia polo debuxo coa inevitable atracción pola troula e voilà: Fortu e Birras en Desembarco Vikingo. Que vos preste ;)

Dixitalizando o pasado

2009-03-25T08:00:00.001+01:00

Ás veces, remexendo nas cousas do presente, atopamos cousas do pasado. Acontece así, en ciclos. E distráeste uns intres, fas un flashback, unha volta aos vellos tempos. Logo suspiras, pensas no axiña que pasa o tempo e continúas co que estabas.
Estes días atopeime cunha caixa chea das revistas da AEG (Asociación de Estudantes por Galiza), tamén de "Cousas", o voceiro da Asociación Cultural Bezoucos e moitas outras dos compañeiros da Asociación Cultural Treme a Terra de Pontedeume. Ningunha ten menos de dez anos. Fun directo a polo primeiro número da nosa AEG, feita por estudantes do entón Instituto de Bacharelato Mixto de Mugardos (hoxe Instituto de Ensino Secundario) e mentres repasaba aquelas páxinas cheas de artesanía, voluntarismo, e máis ideoloxía da que lembraba para uns rapaces e rapazas darredor dos 16-17 anos pensei que sería boa idea ir dixitalizando todo aquilo e ofrecelo dende eiquí en pdf a quen teña a ben pasar un ratiño desempolvando aqueles anos 90.

Breve cursiño para conducir por Mugardos (XXII)

2009-03-23T14:03:00.004+01:00

Xiro á esquerda.
Aproveitando tempos de catarse para lembrar grandes erros estratéxicos. Supoño que agora "si que toca".

Mugardos en Internet (IV): Galicia, S.D.C.

2009-03-18T08:00:00.003+01:00

A do Galicia de Mugardos é a primeira web non politica neste particular ránking da rede mugardesa.
Deseño e estrutura: Con dominio de seu e malia unha estrutura moi básica e artesanal consegue asomar, en ocasións, na primeira páxina de resultados de Google. A súa simplicidade axuda tamén a que a navegación sexa doada e non se precisen plug-ins. Porén, esta eiva pode ser tamén culpable na grande oscilación que sofre nos posicionamentos do buscador.
Contidos: Conta con ampla información sobre o club, galería de fotos, táboas clasificatorias de tódalas categorías ao día, etc. A mágoa é que a actualidade fica agochada na sección "Noticias" no canto de aparecer en portada. Este cambio axudaría a aliviar un pouco o feito de non ter sindicación de contidos, outra das consecuencias da súa simplicidade.
Participación: A web non contempla a posibilidade de interactuar con comentarios sobre as novas ou a participación en enquisas e/ou un foro.
Comentario: A do Galicia é a web máis modesta do lote e, nembargantes, obtén unha meritoria terceira posición grazas ao esforzo por suplir as súas eivas cun mantemento semanal. Un pequeno cambio como sería pasar a sección "Noticias" á portada axudaría a reforzar ese punto forte, xa que o/a visitante comprobaría dende a primeira páxina de carga as actualizacións dende a última visita. O seguinte sería pasar a un sistema dinámico de contidos (Blogger, WordPress, etc.) xa que, a bo seguro, habería de ter un bo número de bitácoras de toda a volta facendo seguemento deles.

Campionato Mundial de Futbolín

2009-03-16T14:14:00.008+01:00

Mugardeses, mugardesas, só quedan dous días. Na noite do mércores, na noite das pepitas, dende as 21:00 o Club do Mar ruxirá como Maracaná no primeiro Campionato Mundial de Futbolín. Adestrade no tempo que queda e furade a portería rival ata acadar o título final. ¿Ou é que sodes moi paquetes?

Mugardos en Internet (III): PP

2009-03-12T08:00:00.001+01:00

A web do Partido Popular de Mugardos acadou o segundo posto nesta análise das principais webs da vila. É unha web aínda nova, aberta en xaneiro deste mesmo ano, cun alto ritmo de actualización, ainda que con importantes erros.
Deseño e estrutura: nin posúe dominio propio nin se integra na web do PPdeG e probablemente a súa recente creación ten parte de culpa de que aínda non apareza nas primeiras posicións de Google procurando "mugardos". Responde ao modelo de bitácora, como o de EU-IU e BNG e, como os primeiros, tamén emprega Blogger. Mais a diferencia destes, o PP de Mugardos desaproveita as etiquetas, non as emprega para clasificar os contidos das entradas, polo que a súa nota en navegabilidade baixa. O deseño debera ser menos caótico para conducir mellor ao visitante entre os seus contidos: demasiados cambios no formato dos textos, mal uso do aliñamento de imaxes... Todo isto poderá darlle aos seus administradores máis dun problema no momento en que decidan actualizar o plantel de deseño. A imaxe dunha ración de polbo á feira na cabeceira é... pintoresca.
Contidos: Como no caso de EU-IU, e debido á ferramenta empregada (Blogger), non dispón de información estática. Pola contra, e como comentaba ao inicio, a día de hoxe manteñen un ritmo de actualización case diario. Lamentablemente as entradas que dun ou doutro xeito tratan de Mugardos redúcense a 1/3 das totais, dedicando as restantes a reproducir contidos de ámbito galego ou estatal. Se incluimos isto como factor corrector en negativo a súa nota descendería a un 5,6 neste apartado e a un 5,4 na nota final (mantería a segunda posición).
Participación: O PP de Mugardos non permite facer comentarios ás entradas da súa bitácora, ainda que tiven en conta a existencia dun foro aberto ao que enlazan. Existe a posibilidade de participar en enquisas, mais actualmente as tres que teñen publicadas están xa pechadas (de novo só 1/3 céntrase neste Concello).
Comentario: Malia o segundo posto acadado nesta clasificación comete un grave erro de enfoque ao dedicar o groso dos seus contidos a información que os internautas xa poden atopar en moitas outras webs xeralistas e incluso de temática especializada (de non ser os propios redactores deses contidos incumprirían, nalgúns casos, a norma de mencionar as fontes). E en Internet o dito de "quen moito abrangue pouco apreta" cúmprese mellor que en calquera outro lugar. Quen entre na web do "PP de Mugardos" agardará atoparse coa visión do PP da actualidade política desta vila e non coa dimisión do Ministro de Xustiza, a xestión da Junta de Andalucía ou a opinión de Sarkozy sobre a crise en España (cando menos, sen un enfoque local).

Mugardos en Internet (II): EU-IU

2009-03-11T08:00:00.005+01:00

A web que obtivo o mellor resultado nesta análise foi a bitácora de Esquerda Unida - Izquierda Unida de Mugardos. Tamén contan cunha sección dentro da web de EU-IU a nivel galego, pero a actualización nesta última é máis errática e non permite a sindicación de novas, ainda que estas son moito máis completas.
Deseño e estrutura: Aquí é onde pior parada sae. Sen dominio propio e sen un bo posicionamento en Google (se non estás na primeira páxina de resultados és practicamente invisible) gaña puntos en navegabilidade ao botar man de Blogger para o seu mantemento. Así e todo, a personalización do seu deseño é mellorable.
Contidos: Unha das eivas do sistema de xestión de bitácoras de Blogger é a imposibilidade de crear seccións estáticas (non dinámicas), algo que si resolveu WordPress. É o único obxectable. Porén, a actualización nos últimos tempos é semanal (aproximadamente) e pódese rastrexar mediante lectores RSS e Atom.
Participación: O apartado no que mellor parada sae esta web. Permite comentar cada unha das entradas sen moderación previa (o único caso entre as organizacións políticas). Tamén ofrece a participación en enquisas, ainda que a puntuación eiquí non é plena xa que a día de hoxe a que amosa a bitácora está pechada dende fai xa un ano.
Comentario: Puxéronse as pilas de novo recentemente logo de moito tempo coa web parada e é moi de agradecer o xeito aberto de comentar as súas entradas. Estas, en embargo, son demasiado breves (pouquísima información, case un apuntamento, a diferencia do que ás veces publican na web matriz de EU-IU). Corrixindo isto, cun deseño menos anárquico no emprego de cores e tipografías e un mantemento regular poderían "existir" para Google e acadar o notable.

Mugardos en Internet (I)

2009-03-10T08:00:00.005+01:00

Comezo hoxe unha serie de análises a webs de diversas entidades mugardesas. Van dende a Confraría de Pescadores ata a web do Concello de Mugardos, pasando polo Galicia de Mugardos e algúns (non todos) grupos políticos.
Establecin uns baremos ponderados para puntuar cada unha delas. Dividinos en tres: deseño e estrutura (20% da nota), contidos (50%) e participación (30%). Para o primeiro bloque atendín ao emprego de dominio propio, o posicionamento en Google, o aspecto visual, a opción de idiomas, a navegabilidade e o emprego de plug-ins. Sobre os contidos valorei a súa información non dinámica, a sindicación de novas e a súa actualización. No último dos bloques tiven en conta a posibilidade de facer comentarios aos artigos e a participación en enquisas.
De momento déixovos aí a clasificación resultante. Pouco a pouco irei debullando cada unha delas.

1M: Lecturas locais

2009-03-03T02:30:00.001+01:00

Pois velaí os datos porcentuais. Dos fríos números cada quen poderá facer a súa lectura. Non parecen contradicir moito aos de votos absolutos: o PP sube, pero non tanto (2,3 puntos porcentuais); o PSOE baixa, pero non tanto (4 décimas); o BNG despéñase (-7,29 puntos); EU-IU recupera case un punto e TEGA entra en escea cun incerto 3,62% (112 votos).
¿A onde marchou ese 7,72 porcentual perdido polo bipartito en Mugardos? Cada quen terá a súa teoría. Os focos, iso si, apuntan inequivocamente ao BNG. Se cadra un pouco foi para EU-IU (¿a pesada lousa de Reganosa?), outro significativo é posible que fose parar ao partido de Xoán Gato e, a bo seguro, outra parte engordou o número de votos brancos ou nulos, ademais de contribuír ao aumento da abstención. Paréceme menos probable o trasvase cara o PP, que máis ben recuperaría o voto canso dos 16 anos de Fraga.
¿E agora? Agora o PP, cun candidato xoven como Juan Domingo de Deus, é de agardar que tente explotar a imaxe de doble cambio (cambio respecto do bipartito, cambio respecto da época Fraga) tamén a nivel municipal, e aproveite o factor "goberno amigo". Non será doado xogar a ser oposición e sustento da gobernabilidade a un tempo. O PSOE, tra-la dimisión de Touriño e o esvaecemento do efecto ZP, vive momentos de incerteza. Haberá que agardar, aínda que non se albiscan bos tempos se o PP logra facerse claro referente na oposición do Pleno mugardés. O BNG atópase nunha encrucillada: en Galicia cae, pero en Mugardos sube. Podería confiar cegamente na singularidade local, ou tomar boa conta dos custes de tentar ampliar o teito electoral a costa de debilitar os cimentos. En todo caso, parece que, como no PSOE, haberá que agardar polo que aconteza en vindeiras datas en Santiago. Tamén aos reposicionamentos locais, fundamentalmente populares. EU-IU pode debuxar, na vila, o sorriso agridoce do candil que aínda non se apaga, mentres agarda polas consecuencias que traerán estes resultados máis alá de Mugardos. E Xoán Gato, se cadra en vista dos datos, podería tentar de novo que dentro de dous anos, nas vindeiras municipais, as papeletas de Terra Galega luzan nas mesas electorais mugardesas.

1M: Mugardos is different

2009-03-02T11:11:00.003+01:00

¿Que subiu a participación? Pois aquí baixámola. Quixera que os datos mostrasen porcentaxes de participación, pero isto é o que puiden conseguir. Con todo, parece que vendo as cifras de votos queda claro quen quedou na casa onte.
E agora, xornada de reflexión.

Os pecados da festa

2009-02-26T04:42:00.005+01:00

Festa, esmorga, troula, xolda, calquera destas palabras debera valer para referírmonos aos magostos, aos entroidos, ás festas outrora populares e hoxendía institucionalizadas polos concellos do país. Xolda, troula, esmorga, festa, pero non saqueo.
Unha nova caste de pseudo-festeiros abrollan cada vez que a palabra "de balde" acompaña ao reparto de castañas, orellas e sardiñas. Pseudo-festeiros a só un paso (se non o deron xa) de presentarse tupperware en man para enchelo axiña e liscar. Pseudo-festeiros que secuestran a festa para non gozar dela, nin deixar gozar. Pseudo-festeiros avarentos, pseudo-festeiros do "canto máis para min, mellor".
E non, as cousas non deben ser así. A festa é nosa, dos festeiros. A festa é de quen a goza. A festa non debe rematar cando a cobiza dos pseudo-festeiros volatiliza a ben chamada "vergoña do galego", a última orella, a última castaña. A festa non é media hora de catering gratuíto. Non debe selo. A festa para quen a traballa.
Temos que reinventar a festa para os festeiros. A esmorga, a troula, a xolda. E que os pseudo-festeiros fiquen cos seus cafeliños e o cú ao quente ou se unan. Pero nunca máis deben roubarnos a festa.
Estramos traballando niso.

1M: O voto mugardés

2009-02-24T02:15:00.002+01:00

Non podía faltar. E aínda que desta volta as eleccións ao Parlamento de Galicia semellan (a falta do sprint final) algo descafeinadas, toca falar un pouco de como se viven por esta vila.
Mugardos é bo exemplo (outro máis) de como a fragmentación do voto "de esquerdas" ou, se se quer, a concentración do voto "de dereitas" nun único partido, convirte ao PP en forza maioritaria. A diferenza de Galicia en xeral, en Mugardos os populares nunca acadaron o 50% dos votos. Polo demais, o comportamento electoral da xente deste Concello semella non amosar outras singularidades que a diferencien da media galega.
Canto á actividade dos partidos na rede, o PP de Mugardos é o único que traslada á súa bitácora a campaña pola presidencia da Xunta, cun ritmo de actualización frenético (ata tres entradas diarias) que semella coxuntural. Adoece, iso si, dunha perspectiva "mugardesa" da campaña. Bótaselle en falla, tamén, a posibilidade de comentar as entradas ou de participar nas súas enquisas (de novo, carentes dun enfoque mugardés), aínda que si podemos facelo no seu foro. Unha desas enquisas, de título "¿Te parece bien que partidos que pierden las elecciones pacten para que no gobierne el partido mas votado?" semella contradictoria para un partido que afastou no 1991 a Manuel Fariña da Alcaldía deste Concello ou que podería facer o mesmo con Ibarretxe o vindeiro domingo en Euskadi.
As demais forzas políticas mugardesas fan campaña á marxe da rede e tan só unha delas (EU-IU) mantén a súa bitácora actualizada con regularidade. O BNG ten a súa durmindo na noite dos tempos e o PSdeG-PSOE nen sequera nos ofrece algo ao que poder subscribir un lector RSS.

Corrixo: Si, claro que hai máis singularidades en Mugardos que a da nunca acadada maioría de voto de dereitas. Chama a atención, por exemplo, a baixada na participación do 2001. Daquela no conxunto do país PP e BNG comenzaron o seu devalar, pero Touriño recuperaba terreo para o PSOE. Eiquí, en troques, os socialistas perdían preto de 200 votantes. Se cadra en parte froito do desgaste local dun partido que acumulaba xa 10 anos na Alcaldía, a maioría deles (91-95 e 99-01) sen sequera o apoio maioritario da veciñanza. Só no 2005, en plen o "efecto ZP", o PSOE de Mugardos recuperaba o sorriso superando, 16 anos despois, a barreira dos 1000 votos.
Tamén nos distingue do conxunto de Galicia o caso do BNG, que no 2005 perdía 4 dos seus 17 escanos no Parlamento. Eiquí, sen embargo, mantiña o tipo. De novo podemos intuír condicionantes locais. O BNG mugardés era, dende facía só dous anos, a primeira forza do municipio, con xente nova e moi activa na primeira campaña con Anxo Quintana como candidato. Con todo, como a nivel galego, perdeu a condición de segunza forza.

I Campionato de Chinchimoni

2009-02-17T23:04:00.003+01:00

¿Pensabades acaso que iamos deixar o Entroido orfo de carallada? Malpocados...
Preparade as moedas, pechade os puños e calculade quen poderá gañar o I Campionato de Chinchimoni. Si, chinchimoni. Nin arrimao nin farrapos de gaita. Observa aos teus rivais, calcula ben e loita polo triunfo final ou queda no camiño.
O venres habémonos de ver as caras... e por esta vez, habemos de chegar aos puños.
¿Quedas ou ves?

Entroido 1991: A Casa do Reloxo

2009-01-30T08:00:00.003+01:00

Ano 1991, faltaban catro meses para as municipais nas que Fariña, malia ser o candidato máis votado por IU-EU, cedería o bastón a Ramón Toimil mercede do pacto entre PSOE e PP. Iso si, no ambiente semella que xa había fartura do entón alcalde. Para daquela na vila non había nin pavillón polideportivo, nin Casa da Cultura a xeito, nin Biblioteca en condicións (en realidade no 2009 seguimos sen tela), pero vese que se estaba "traballando" no asunto cun proxecto de local cultural na Casa do Reloxo (emblemático edificio que 18 anos despois segue a velas vir).

Música: A saia da Carolina
Letra: Os Rumbeiros da Pedreira

Si ves a Mugardos
ven en avión
porque por estrada
chegarás ou non
chegarás ou non
chegarás ou non
si ves a Mugardos
ven en avión.

Fariña vai xa pensando
en baixarte da poltrona
que non pode ser alcalde
tanto tempo unha persona.

(retrouso)

Como imos facelo pan
si quedamos sin Fariña
esperamos que o relevo
sepa algo de cociña

(retrouso)

Esa casa do reloxio
moito vos dou que falar
e os da Xunta de Fraga
os seus viñéronlla dar.

(retrouso)

Había un proxecto feito
para a Casa da Cultura
por culpa da Cofradía
foi parar á barredura.

(retrouso)

As obras que hai empezadas
disque van rematar pronto
hai un concellal de obras
que non ten pelo de tonto.

Entroido 1990: Manolo "o dos tirantes"

2009-01-27T08:00:00.000+01:00

Manuel Fraga Iribarne desembarcaba en Galicia coa campaña "Galego coma ti".

Música: Cielito lindo
Letra: Anónima (por si acaso)

Ai, ai, ai, ai, ahora de vello
de vello e fracasado
ven pra Galicia o condanado.

Ai Galicia querida
que pouco pensana algúns en ti.
Puxéronche un presidente
que non quixeron aló en Madrid.

Ai, ai, ai, ai, ahora de vello
de vello e fracasado
ven pra Galicia o condanado.

Non queremos queimadas
pois xa de lume imos ben aquí.
O que a nós nos fai falla
no vai traer ninguén de Madrid.

Ai, ai, ai, ai, ahora de vello
de vello e fracasado
ven pra Galicia o condanado.

Entrou no Parlamento
ó son da música dos gaiteiros
ai Manolo "dos tirantes"
este é un goberno de larpeiros.

O temporal en Mugardos

2009-01-24T20:14:00.003+01:00

¡Moito vento fixo, miña nai querida!

Entroido 1989: O Galicia estreaba directiva e Fariña gobernaba

2009-01-24T08:00:00.000+01:00

Era o ano da estrea dos Rumbeiros. Manuel Fariña cumpría o seu sexto ano como Alcalde, o segundo desde a separación de IU-EU. O Galicia, que ano e medio antes descendía da Rexional Preferente, viña de nomear a Alfredo Díaz Bravo como Presidente substituíndo a Agustín Martínez Silva. Esa tempada os infantís (na foto) gañaban a Liga e a Copa. No verán seica houbo sequía.

Música: ¡Ay, Mamá Inés!
Letra: Os Rumbeiros da Pedreira

Si te queres un
pouquiño divertir
pola zona da
Pedreira tes que ir.

Olé, olé, olé, olé
os da Pedreira cantamos moi ben.
Olé, olé, olé, olé
os da Pedreira cantamos moi ben.

Rexurden na nosa aldea
os festexos populares
emigrantes e máis Reis
e agora os carnavales.

Olé, olé, olé, olé
os da Pedreira cantamos moi ben.
Olé, olé, olé, olé
os da Pedreira cantamos moi ben.

Temos unha comisión
que non ten moita experiencia
pero hai un larguirucho
que é o que pon a sapiencia.

Que non se meta ningún lambón
para facer festas temos comisión.
Que non se meta ningún lambón
para facer festas temos comisión.

O Galicia de Mehá
ó cambiar o presidente
formou unha directiva
traballadora e valente.

Entrenador, entrenador
para campeón hai que xogar mellor.
Entrenador, entrenador
para campeón hai que xogar mellor.

Non nos poñen marquesiñas
para esperar o ideal
cada un co seu paraugas
todo o ano e carnaval.

Puxeron faroles novos
pola beiriña do mar
pero polas corredoiras
non se pode atravesar.

Señor Fariña, señor Fariña
para a Pedreira non hay pesetiña.
Señor Fariña, señor Fariña
para a Pedreira non hay pesetiña.

Xa temos auga abundante
que a mandan do Ferrol
e o viño dos nosos bares
xa sabe moito mellor.

E co da sequía, ai taberneiro
vas a gañar moi pouquiño diñeiro.
E co da sequía, ai taberneiro
vas a gañar moi pouquiño diñeiro.

20 anos de Entroido

2009-01-22T08:00:00.001+01:00

O que garda sempre ten. E así é como ás portas do Entroido 2009 din (grazas a unha nai que as gardou con mimo) coas volantinas nas que as comparsas que percorreron esta vila deixaban, con moita sorna, un pedaciño da actualidade do seu tempo. Aviso: teño material dende o 1989. Non se salva nin Fariña, nin o pacto PSOE-PP do 1991, nin os cheirumes da Forestal... sálvase, iso si, o actual Alcalde mugardés. E é que a única comparsa que tiñamos, Os Rumbeiros da Pedreira, desapareceu, se non me trabuco, algúns anos antes da chegada de Barcia. Tendo en conta que o groso dos Rumbeiros coincideu tamén cos veciños que protagonizaron o peche no Concello no verán do 2007 ou que ultimamente Mugardos ten saltado varias veces á primeira plana informativa podemos pensar que perdimos de escoitar unhas boas coplas.
Si, vale, irei publicando as que teño. Fareino aos poucos. ¡Hai que ir creando ambiente entroideiro!

Comisión de Caralladas Mugardesas

2009-01-20T00:55:00.000+01:00

Pedíanolo o corpo e dímoslle o gusto. Mugardos ten unha secular tradición festeira, unha singular querencia pola troula que hei demostrar e documentar en vindeiras ocasións. Pero hoxe toca presentarvos o nacemento da Comisión de Caralladas Mugardesas, que botando man das redes sociais pasa do medio cento de almas pulpeiras e xa argallou algunhas cousiñas nestas festas que vimos de deixar atrás.
A Festa precisa saír do museo no que se vai metendo aos poucos e renovarse. I+D. Aí está a Fonográfica General, os do Sei o que nos figestes... nos últimos 525 anos. Festa con sangue e ideas novas.
¿Sabedes como naceu a Festa da Dorna de Ribeira? Un día cóntovolo. De momento temos por diante o Entroido e algo haberá que facer, ¿ou? ;)

O Ránking das Rondas

2008-12-30T13:17:00.005+01:00

Xa está aquí unha nova edición do campionato de rondas máis popular a este lado do meridiano de Grenwich. Marcade o 3 de xaneiro no calendario e apuntade as 20:30 como comezo da fase de inscrición. Ás 9 os dados comezarán a rodar polos tapetes do Tropezón ata dirimir a parella que reinará na vila ate, cando menos, a Santísima Edición.
Non hai volta atrás, os rondistas multiplícanse en cada novo campionato e o Ránking das Rondas ten que estar á altura multiplicando tamén os premios. Cada victoria terá premio ata os cheques finais por valor dun par de camisolas pulpeiras exclusivas.
¿E ti que, xa tes parella?

Solteiros 3-1 Casados

2008-12-29T12:38:00.004+01:00

Si, retraseime un pouquiño, xa sei. Cousas do reparto do tempo. Ter teño cousiñas que contar, pero hoxe, por petición popular, vou deixarvos aquí o resumo do que foi o duelo e posterior reconciliación entre os casados e aínda non casados do pobo.
Pode que escoitárades versións distintas sobre o resultado final, pero decidín empregar o mínimo común múltiplo para evitar que os pobres casados durman no sofá unha semaniña enteira.
En breve máis cousiñas, prometido ;)

Cal e area

2008-11-21T11:09:00.003+01:00

A cousa vai por barrios. Onte a Concellaría de Benestar Social, Igualdade e Sanidade presentaba no IES de Mugardos un weblog encadrado no PREMUVI (Programa de Prevención da Violencia para a Comunidade Educativa do Concello de Mugardos). Hoxe a prensa faise eco do acto. Mágoa que na web do propio Concello non se lle dese publicidade, como a tantas outras iniciativas. Alguén tira pedras contra o seu propio tellado. Non se entende.

A crise web

2008-11-20T01:46:00.006+01:00

Como nos mellores mercados bursátiles. A gráfica de aquí enriba non reflicte ningunha cotización, malia as semellanzas. É simplemente o xa denunciado ritmo decrecente da actividade dunha web municipal que semella secuestrada, incomunicada, enmudecida, silenciada...
Ogallá o da crise económica fose tan doado de arranxar.

Ela tamén é mugardesa

2008-11-11T14:28:00.002+01:00

Vento en popa

2008-11-09T22:30:00.002+01:00

1ª Autonómica Grupo I
Galicia de Mugardos 6-0 Unión
2ª Autonómica Grupo II
Narón B 2-5 Galicia de Mugardos B

Hai quen teima no do dobre ascenso ;)

Arte graffiteira no Peirao (II)

2008-11-04T22:24:00.000+01:00

¿A quen queremos máis?

2008-11-03T00:28:00.003+01:00

Dunhas semanas para aquí veño observando pola prensa que Xunta e Concello, Concello e Xunta, manteñen unha lea sobre a titularidade dos terreos sobre os que se vai construír o novo local da confraría de pescadores. En principio, e por outras causas, non puiden prestarlle maior atención.
Fai pouco menos dunha semana souben doutro conflicto Concello-Xunta, agora na cidade de Lugo e por causa das escolas infantís. Foi o plantexamento do alcalde López Orozco o que me fixo cabilar definitivamente nun asunto no que o caso mugardés comezara a facerme remoer os miolos: ¿e a nós, que?
Orozco comeza a súa argumentación así: "o Concello de Lugo, é dicir, o conxunto dos cidadáns censados no termo municipal, posúe algúns terreos [...]", pretendendo situar de partida aos veciños da cidade nun bando (o seu, isto é, o Concello) que ten fronte a el á Xunta. Entón xorde a dúbida ¿Non é a Xunta o conxunto dos cidadáns censados no territorio galego? ¿Non son, entón, os cidadáns de Lugo parte tamén da Xunta? ¿Podemos/debemos os cidadáns tomar partida nas loitas entre as distintas administracións por ver quen nos ofrece os servizos para os que as creamos?
Entendo que Concello, Deputación, Xunta, Ministerio ou quen sexa loite e negocie perante as empresas privadas que se instalan no territorio por obter contraprestacións para todos. Entendo tamén que existan roces entre as administracións por ver quen exerce a xestión dun determinado recurso (velaí temos o proceso de transferencias do Estado á Xunta) pero ¿é aceptable o boicot entre uns e outros? ¿Non somos os cidadáns os principais (únicos) perxudicados? ¿Confunden uns e outros responsables públicos o seu papel de administradores co de señores feudais gardiáns da súa propia fortaleza?
E velaí o caso mugardés: unha obra pública, de financiamento público e para beneficio público (neste caso dun colectivo, pero público). O Concello di que os terreos son seus e exixe contrapartidas. Portos de Galicia o nega. Sexa como for, as máquinas están paradas e os principais afectados coa mosca detrás da orella.
Nun tento de amosalo de xeito gráfico poderiamos pensar que é como se mamá e papá rifasen por ver quen nos da a paga do domingo e, entre mentres, faise luns e quedamos sen paga e sen entender o motivo. Podería valer, se non fose porque Concello e Xunta, Xunta e Concello, non son papá e mamá. Papá e mamá somos nós e a eles os escollemos para que traballen ao noso servizo. Sería convinte que non o esquezan.

Arte graffiteira no Peirao

2008-11-01T18:40:00.001+01:00

Festival de solidariedade cos traballadores de ASTANO

2008-10-24T02:53:00.007+02:00

Ás veces o tempo semella xirar en espiral (cara adiante pero repetindo vellos escenarios). ¿De que é víctima ASTANO? ¿Das sancións impostas dende a UE polas subvencións do Estado? ¿O mesmo Estado que hoxe lle saca as castañas do lume aos especuladores banqueiros? ¿Por que non tamén ao estaleiro civil da Ría de Ferrol? Eiquí déixovos o primeiro dos fragmentos do Festival de solidariedade cos traballadores de ASTANO celebrado o 10 de febreiro do 1985 e do que fai xusto dous anos que podemos gozar todos grazas ao amigo Calidonia. E se alguén lle atopa sentido a isto, que o diga.

El tamén é mugardés

2008-10-12T22:08:00.004+02:00

Preséntovos ao paporrubio máis coqueto de toda a volta. ¡Que gusto polos flashes! ¡Que xeito de chupar cámara, miña nai querida! Nunca vin cousa á maneira. De Mugardos tiña que ser.

Conquistando Ares (polas boas)

2008-10-10T17:00:00.004+02:00

Se mantemos o ritmo de invasión, o verán que ven Chanteiro pode ser por fin mugardés (¡¡muahahahaha!!).

Eles tamén son mugardeses

2008-10-10T14:19:00.001+02:00

Da mesmiña Fontegrande :)

Subvencións municipais (e II)

2008-10-08T01:30:00.000+02:00

Se ben nun primeiro momento atendín ao método seguido por uns e outros concellos á hora do reparto das subvencións dos cartos públicos, aínda quedei con fame de saber e quixen analizar máis polo miúdo que é o que se valora nun caso ou noutro. Vexamos:
O primeiro que precisei foi agrupar dalgún xeito os criterios en bloques homologables, xa que cada municipio os organiza dun xeito diferente. Cheguei á conclusión de que podería resumilos nos cinco que vedes:

Representatividade: puntos concedidos en base ao número de persoas beneficiarias das actividades, número de socios dunha sociedade, etc.
Singularidade: para aqueles criterios que teñen en conta que a actividade sexa novidosa ou non exista nada similar xa organizado por outra entidade no Concello. Encadrei tamén aquí os puntos outorgados polo emprego do galego (non tódolos concellos os conceden), recuperación do patrimonio ou os referentes ao fomento da igualdade de xénero de San Sadurniño
Temporalidade: tódolos concellos analizados valoran positivamente o carácter continuado das actividades. Parece lóxico que teña máis valoración (e precise maior investimento) un proxecto a longo prazo e continuado que aquelas actividades puntuais.
Viabilidade económica: aquí comezan as diferencias importantes. Bergondo ou Cee empregan o balance económico da actividade para determinar os puntos a levar. A maior equilibrio orzamentario, maior puntuación. Agás que a actividade teña superávit ou o balanzo sexa superior ao 90% (ou sexa, por cada 100 € de gasto, 10 € ou menos de ingreso). Irixoa tamén "valora positivamente a capacidade económica autónoma". Semella un bo xeito de incentivar o "esforzo económico" das sociedades fronte a proxectos máis dependentes da concesión de subvencións públicas. Porén, concellos como Cambre ou Culleredo son moi confusos e non queda nada claro se os puntos os levan as actividades máis deficitarias ou as menos. San Sadurniño é un caso aparte e concede os puntos segundo o valor absoluto do orzamento (a máis cartos investidos, máis puntos). Nin Cerdido nin Outes contemplan estes casos.
Complementariedade: nuns casos valórase realizar actividades conxuntas co Concello, noutros a coordinación con outras entidades dun mesmo proxecto.

E atendendo a iso, velaí o resultado. Viaxa dende Bergondo, cun baremo de marcado perfil económico, ata Irixoa, onde as sociedades con maior capacidade de implicación acadan as mellores puntuacións. Entre medias, Cee ou San Sadurniño semellan ser os que amosan máis equilibrio entre criterios. Debullando:

Bergondo: representatividade e temporalidade, os dous criterios máis "clásicos", teñen un peso testemuñal (se cadra demasiado testemuñal) en favor dos proxectos que supoñan un esforzo real de autofinanciarse.
Cee: aínda que semella un calco do de Bergondo nalgúns aspectos, concedéronlle algo máis de importancia á representatividade e á colaboración con outras entidades en detrimento do equilibrio orzamentario.
Cerdido: non ten en consideración cuestión económica ningunha. Polo demais, é un baremo bastante rigoroso na metodoloxía e semella equilibrado en canto á valoración de cada criterio (pouco valorada a temporalidade, tal vez).
Cambre: non fomenta diversificación ningunha. Aló diso, e como en Cerdido, o grao de representatividade dos proxectos teñen un peso determinante.
Outes: case un calco do de Cerdido, agás por unha metodoloxía de asignación de puntos moitísimo menos clara.
Irixoa: sobrevalora a representatividade social e desestima a capacidade de diversificación (non concede puntos por singularidade). Semella un baremo moi conservador, case inaccesible a propostas novidosas e destinado a conceder as axudas "aos de sempre".
San Sadurniño: como Cee, dos máis equilibrados e, ademais, cun bo sistema de ponderación (agás no plano económico). Ao contrario que en Irixoa, aquí o peso fundamental recae na capacidade de innovación ou na calidade das propostas de actividade.

Este é o resultado que obtiven. A conclusión que saco é que, xuntando esforzos e puntos de vista, estamos a tempo para que as bases da convocatoria de subvencións en Mugardos para o ano que ven sexan das mellores e máis transparentes do país. Só hai que poñerse máis á obra.